จิตรำพัน
คุณครูคะวันนี้จะอยู่ไหม
เสียงใสใสของลูกศิษย์กล่าวเอ่ยเอื้อน
หนูเตรียมของที่ครูสั่งไม่แชเชือน
ไม่ลืมเลือนจัดเตรียมท่านั่งรอครู
คุณครูครับประชุมหรืออบรม
แล้วพวกผมได้เรียนหรือครูไม่อยู่
ลืมตาแพรวด้วยเดียงสาชำแลดู
แสนอดสูด้วยสงสารลูกศิษย์ตน
ครูเพียงหกโรงเรียนน้อยคอยสั่งสอน
พอถึงตอนรับคำสั่งแสนสับสน
รักลูกศิษย์อยากอยู่สอนสร้างเป็นคน
แต่กายพ้นนอกรั้วหน้าที่มี
หน้าที่ครูใช่มีเพียงการสอน
ต้องแบกคอนงานนอกเหนือใช่หลีกหนี
โรงเรียนน้อยครูน้อยไร้โชคดี
มีหน้าที่ทั่วถ้วนทุกโรงเรียน
ประชุมงานเตรียมเรื่องใหญ่ไปแล้วหนึ่ง
อบรมตรึงครูอีกสองงดอ่านเขียน
เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
เพื