ศรรกรา
***นับตั้งแต่ เจ้าอยู่ ในกายแม่
ก็เริ่มห่วง แทบแย่ แม่ทูนหัว
ของเปรี้ยวหวาน ก็พลัน ระวังตัว
ด้วยเพราะกลัว เจ้าตัวน้อย จะเป็นไร
อันของชอบ ของกิน เคยชินปาก
ต้องยุ่งยาก ลำบาก คัดสรรให้
สิ่งใดดี ที่ไม่ชอบ ต้องฝืนใจ
เพื่อลูกน้อย เติบใหญ่ ในกายา
แม้จะกิน ยังมิวาย จะสำรอก
อาเจียนออก เพราะแพ้ท้อง นะลูกจ๋า
จะลุกนั่ง ต้องระวัง พลั้งกายา
เพื่อแก้วตา ของแม่ มิใช่ใคร
เฝ้าถนอม ตั้งแต่เป็น เลือดก้อนน้อย
จนค่อยค่อย เติบโต ร่างกายใหญ่
เพียรวอนครบ สามสิบสอง ก็พอใจ
จะหญิงชาย ก็ได้ ไม่นำพา
ครบเก้าเดือน เจ็บเตือน เหมือนกายแตก
ร่างกายแยก เจ็บย
1615
23
0
หน้าส่วนตัว
