แก้วประภัสสร
จดจารจำเจือแจ้งแสดงถ้อย
รินรสร้อยเริงรื่นฉ่ำชื่นหวาน
พิศพ้องพจน์พรั่งพร้อมล้อมกลอนกานท์
นับเนิ่นนานนวลน้องยังข้องตา
ทบทวนทั่วเทียบเทียมด้วยเจียมเนื้อ
บางบ่นเบื่อบทบังเหมือนกังขา
ถามไถ่ถ้อยถอยถดหมดเมตตา
คลับคล้ายค่าคลอนแคลนแทนอารี
เมื่อหมดมิตรหม่นหมองคับข้องจิต
พึงเพ่งพิศพร่ำพาฟ้าแบ่งสี
รุ้งเรืองโรจน์เริ่มร่อยพลอยเนื้อดี
ปานป่นปี้ปรางค์ปรักเริ่มหักพัง
ดุจดั้นด้นดงดิบไกลริบหรี่
หนาวนอกในเนื้อนี้ไม่มีหวัง
ไร้เรี่ยวแรงรอมร่อท้อกำลัง
สิ้นเสียงสั่งสลัดสร้างวางด้วยปลง
วารวางวายเวียนว่ายล้วนตายเกิด
ลบล้ำเลิศหลุดหลักรักลุ่มหลง
ยามยังอยู่ยืนยันว่ามั่นคง
ครั้นคลายคงแค่
2415
31
0
หน้าส่วนตัว
