แทนคุณแทนไท
คำชาย
นี่เป็นการพานพบเพียงครั้งแรก
มิผิดแผกแปลกอะไรถ้าใจอ่อน
จะให้เอ่ยเผยฝากยากแน่นอน
เกรงคำโดนหมิ่นรอนอ่อนค่าไป
ถ้าคำพูดเป็นทูตของชีวิต
ปากฉันนี่นิ่งสนิทเกินไปไหม
จึ่งเอ่ยฝากยากขยายบรรยายใจ
โลกถึงเงียบเชียบหลายคล้ายภวังค์
รู้สึกสิบพูดสี่เหลือไว้หก
ใจตลกทำได้ไม่เหมือนหวัง
รู้สึกร้อยพูดหนึ่งน้อยสร้อยเศร้าจัง
หัวใจสั่ง แต่ปากนี่ยากเกิน
จึงเขียนกลอนตอนพบกันเป็นวันแรก
มิผิดแผกคั่นกลางมิห่างเหิน
เหมือนได้ชมทุ่งตะวันฝันสวยเพลิน
ใช่คำเยินยอหยอกใช้หลอกเธอ
ฉันเขียนคำไม่เคยซ้ำความคิด
เลี่ยนอาจมีหน่อยนิดมิผิดเผลอ
อยากให้หอมให้หวานจนละเมอ
ประการการเดียวคือเธอรู้สึกดี