แดดเช้า
ในโลกจริงสิ่งปลอมย้อมดอกไม้
โบกก้านไกวกวักเสน่ห์เล่ห์ลมฝัน
กลีบเกลือกกลั้วมัวมนบนทางตัน
รับตะวันอวดอ้างอำพรางกล
ผีเสื้อล้าหลงใหลในโลกหลอน
พิศกลีบอ่อนอ้อนดอกไม้ใจสับสน
แต่ละกลีบรีบเบ่งบานขานอวดตน
ปรารถนาเปี่ยมล้นค้นควานรัก
แต่ละดอกหลอกใจจนใหลหลง
คิดพะวงหลวมตนวนจมปลัก
กลีบกร้านแดดแผดเผายังเยาว์นัก
ร่วงโรยหนักทุกสัมผัสยามรัดรึง
ยังเสาะหาดอกไม้งามท่ามโลกหม่น
คว้าควานจนปีกล้าโรยโหยคิดถึง
ดอกไม้ป่าแอบซ่อนกลีบอ่อนซึ้ง
หอมติดตรึงห้วงใจเมื่อได้พบ
กว่าถึงกลีบบอบบางอย่างใจฝัน
ปีกเบานั้นล้าเกินแทบเมินหลบ
กระบวนการผ่านชีวิตผิดถูกครบ
น้ำตากลบตื้นตันวันรอคอย
ในโลกจริงมีสิ่งจริงซ