อินสวน
ท่ามรุ้งราง ฟ้าสาง กลางนคร
กับภาพหลอน ซ้อนซับ แสนสับสน
บนตึกต่าง กลางกรุงไกล ไร้ผู้คน
แววตาหม่น เอ่อล้น จนเดียวดาย
สูงเสียดฟ้า ว้าเหว่ หันเหห่าง
ด้วยอ้างว้าง จางใจ ให้ขวัญหาย
หมดโอกาส วาดหวัง พังทลาย
ฉากสุดท้าย โหดร้าย ทรมาน
ฟ้าสาง อ้างว้าง กลางมหานคร
กับภาพหลอน ตอนดึก นึกฟุ้งซ่าน
หวั่นวิตก อกสะอื้น คืนร้าวลาญ
ยังสะท้าน สะท้อนไหว ใจสะเทือน
หันหน้าชิด ทิศบูรพา วันทากราบ
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ โปรดทราบ เพียงภาพเหมือน
พระธาตุพูสี ดลฤดี ที่ลืมเลือน
ช่วยย้ำเตือน เดือนวัน ที่สัญญา
พุทธรูปหนัก สักขี ที่อธิษฐาน
กราบสักการ ผ่านอุปสรรค รักเถิดหนา
โปรดประคอง ป้องปัก อีกสักครา
2574
7
0
หน้าส่วนตัว
