ก่อพงษ์ พงษพรชาญวิชช์
หลังจากที่ลงไถแรก
รอยไถดูแปลกโค้งคด
ตรงไป นั่นใจกำหนด
บอกอยู่ตอนที่จรดไถ
แรงลากที่ดึงและรั้ง
นั้นยังคงดึงต่อไป
แรงฉุดคือความเหนื่อยหน่าย
การไม่ได้ใจซักที
จรดไถในรอบที่สอง
ครรลองไถเริ่มเข้าที่
รอยไถเหมือนใจแล้วซี
คราวนี้เริ่มเห็นเป็นนา
หมายใจจักได้ปลูกฝัน
เชื่อมั่นในพันธุ์ข้าวกล้า
จะแตกกอขึ้นเต็มตา
ก่องรวงในช่วงเหมาะสม
หมายเกี่ยวและเก็บรวงทอง
ใส่ยุ้งของความชื่นชม
พอให้คลายความขื่นขม
ในโลกที่วุ่นวายเหลือ
ที่อยู่ที่ยืนหนึ่งหนึ่ง
จึงไม่ใช่หลุมคลุมเคลือ
ยินดีด้วยใจในเมื่อ
ข้าวเธอมีเหลือเผื่อคน.
หน้าส่วนตัว
1135
7
0
