เป็นนักเขียนทำไมให้ไส้แห้ง เตือนแล้วแม่งไม่ฟังยังฝึกฝน อยากฝนทั่งเป็นเข็มเติมเต็มตน เถอะจำนนละลดก่อนอดตาย ลำพังตัวของมึงแค่หนึ่งปาก กูไม่อยากใยเยื่อเบื่อฉิบหาย ถ้าเมียมึงไม่มีกูพี่ชาย และแม่ยายที่แท้ก็แม่กู พอเถิดพ่อกวีฝีปากกล้า เชิญมึงบ้าตามทางสีข้างถู คืนน้องสาวกูมาอาสาดู ขืนจมอยู่กับมึงคงถึงคราว สร้างวิมานละเมอตามเพ้อพก น้ำตาตกแทนค้าง ณ.กลางหาว ศิลปินเดียวดายตะกายดาว โครงคร่าวๆ เรื่องใหม่ยกให้มึง.. ..
1845
7
0
หน้าส่วนตัว
