ยังแคร์
มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นใต้ฟ้า
สายลมยังพูดคุยกับดอกหญ้าเหมือนครั้งที่น้ำตายังรินไหล
คนดี...ถ้าเธอกลับมาที่นี่เธอจะเข้าใจ
ทุกอย่างมีทั้ง คงเดิม และเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
เช่นเดียวกับฉันกับความผูกพันที่ลอยเลื่อน
แม้รอยยิ้มจะกลบเกลื่อนและกล้ายอมรับความเป็นเพื่อนที่เธอปรารถนา
แต่ความรักแสนเศร้ายังเต้นไหวเบาๆในรอยตา
เต้นไหวอย่างหาญกล้า แม้ไม่มีเธอตรงหน้าอีกต่อไป
น้ำตาแห้งหายไปแล้ว..จากวันวาน
เวลาทำให้ความร้าวรานกลายเป็นความพอดีของชีวิตใหม่
โลกโอบกอดฉันแล้ว นับจากความปวดร้าวผ่านไป
และวันนี้ฉันก็ไม่กลัวอะไร โดยเฉพาะการต้องหายใจ..ด้วยตัวเอง
1262
9
0
หน้าส่วนตัว
