Fuji
วันก่อนนั้น..เราเคยนั่ง..มองท้องฟ้า
เห็นดารา..มากมาย..พริบพรายพร่าง
ช่างมีสุข..สุดหวานชื่น..ทุกพื้นทาง
รักสว่าง..กลางดวงใจ..ไม่สั่นคลอน
สุขแค่ไหนไม่เทียบเท่ามีเธออยู่
ได้มองดูเธออยู่ใกล้ใจหายร้อน
ความรักคือสิ่งใดได้เธอสอน
แม้ยามนอนยังเห็นเธอไม่ห่างกาย
นานเท่าไหร่ที่ใจเรานั้นมีรัก
และรู้จักถึงคุณค่าและความหมาย
เราสัญญาจะรักกันจนวันตาย
แม้โลกสลายยังไม่คายความรักกัน
มาวันนี้..ที่ทุกอย่าง..ได้แปรเปลี่ยน
ใจหมุนเวียน..เปลี่ยนแปลงไป..ใจเปลี่ยนผัน
ที่เคยรัก..เคยสัญญา..จะมีกัน
กลายเป็นฝัน..และไม่มี..วันเป็นจริง