ไม่เคยคิดว่าเราจะพานพบ
ครั้นเมื่อสบดวงนัยต์ใยเมินเฉย
จนรู้ซึ้งซึ่งฤทัยอยากเอื้อนเอ่ย
อยากจะเผยคำนั้นไปให้แด่เธอ
ยิ่งได้ยลได้ชิดสนิทแนบ
ยิ่งเจ็บแปลบในฤทัยให้เสนอ
ยิ่งเนิ่นนานวันที่เราได้เจอะเจอ
เราคนเซ่อเอาใจใครเขาเป็น
มานั่งขบนอนคิดดวงจิตหมอง
กลัวเนื้อทองต้องตกใครคงทุกข์เข็ญ
คงถึงกาลต้องเอ่ยใจให้เนื้อเย็น
ให้ได้เห็นประจักษ์ใจ ฉันรักเธอ