ขออนุรักษ์สำนวนไทย ให้อยู่คู่สังคมไทยตลอดไป กรุณานำสำนวนไปใช้ ในโอกาสที่เหมาะสม เพื่อไม่ให้ถูกลืมเลือน และสูญหายไป คำว่า : กินอยู่กับปาก อยากอยู่กับท้อง หมายถึง : รู้อยู่แก่ใจแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้ ทั้งที่เธอ ก็รู้ อยู่แก่ใจ แต่ทำไม จึงแกล้ง เป็นไม่รู้ ที่ฉันต้อง ชอกช้ำ น้ำตาพรู เพราะจู่ๆ เธอก็ ทิ้งฉันไป เธอถามฉันว่าเสียใจเรื่องอะไร? เธอก็รู้อยู่แก่ใจ