ถ้าไม่พ่อหลวงของปวงราษฎร์ คงไม่มีชีวาตอันสดใส ถ้าไม่มีประชาธิปไตย คงไม่มีความเป็นไทในชีวี ถ้าไม่มีพ่อแม่แต่วันนั้น คงจะไม่มีฉัน ณ วันนี้ ถ้าไม่มีคุณครูผู้ปรานี คงไม่มีความรู้เป็นครูคน ถ้าไม่มีพี่น้องผองเพื่อนด้วย คงไม่มีใครช่วยยามสับสน ถ้าไม่มีศีลธรรมนำกมล คงไม่มีที่หลุดพ้นทนทุกข์ไป ถ้าไม่มีสุนทรภู่ครูอักษร คงไม่มีกานท์กลอนอ่อนหวานไหว ถ้าไม่มี Thaipoem เติมเต็มใจ คงจะไม่มีที่จารงานกาพย์กลอน