กอกก
สาสน์ฉบับหนึ่ง
ถึงคนซึ่งอยู่ไกลใจคิดถึง
ณ ราตรีที่สนิทมิเอ็ดอึง
สื่อส่งซึ้งถึงคนไกลในต่างแดน
ขอโทษนะ เพิ่งจะได้เริ่มเขียนขีด
ดั่งคมมีดกรีดเลือดจากท้องแขน
หยาดน้ำหมึกนึกเทียมเลือดหยดมาแทน
ลำเค็ญแสนบอกแทนเนื้อความใน
สามวันผ่านกับสำนึกที่ตรึกคิด
เจ็ดวันพิศจิตสับสนทนหวั่นไหว
ลำบากมากยากจักตอบถ้อยคนไกล
ปัญหาให้ไว้คิดหลายวันมา
ขอบคุณน้ำใจใสที่หยิบยื่น
ตระหนกตื่นฝืนขำ..คำผวา
มาทวงรักให้ประจักษ์ถ้อยสัญญา
ขอวิวาห์ฟ้าแลบ..โอ๊ย แสบทรวง
สี่ปีที่ผ่านมาพาครวญคร่ำ
ฉันรำพันนั้นด้วยใจที่ห่วงหวง
มาวันนี้ที่ใจฉันนั้นแสนกลวง
จะเหลือทรวงบ่วงรักไหนไปให้เ