มารแมงมุม
เติมน้ำใจใส่น้ำแข็งไม่แห้งหาย
เพื่อผ่อนคลายความบอบช้ำโศกกำสรวล
ความทรงจำไร้ขอบกรอบกระบวน
ยามเซซวนทรุดเซเร่ร่อนใจ
เหมือนตายจากความทรงจำอันล้ำลึก
เหลือรู้สึกวังเวงเพลงผลักไส
สมองว่างใจว่างอยู่กลางไฟ
ร่อนเร่ไปตามวิถีที่มัวมน
วิถีของนักคิดที่ผิดหวัง
ฟ้าฤๅสั่งสวรรค์แสร้งแกล้งฉงน
ตัวก็เปลี่ยวใจก็เปล่าเศร้าทุกข์ทน
เวียนและวนในห้วงบ่วงเวลา
ความทรงจำถูกตัดตอนนอนทับสิทธิ์
มีชีวิตไปเพียงวัน...ฝัน...โหยหา
ชายหนุ่มโสดโฉดบ้างในบางครา
ใจเจียนบ้าไร้ความจำ..ย่ำเดินทาง
ไม่รู้ทิศรู้ทางไม่สร่างโศก
โลกเหวยโลกหยันเยาะเพราะเหินห่าง
เธอ...เธอ...
1266
6
0
หน้าส่วนตัว
