เวิ้งว้างว่างเปล่าเหงาจิต เวิ้งฟ้าติดเมฆาน่าฉงน เว้าๆ แหว่งๆ คล้ายตัวคน เวียนวนว่ายดั่งสายธาร โว้เว้โวยวายไว้ชีวิต มืดมิดแวววับแวววาว ไวไฟกึกก้องตึกร้าว ถึงเช้ามอดไหม้ไว้อาลัย เวทนามหาวิปโยค แว่วประโยควิปลาสบาดแก้วหู ไร้ชีวิตดวงลิขิตด้วยคนดู ตายเหมือนหมูเหมือนหมาน่าเห็นใจ