ธรรม ทัพบูรพา
โอ้ สหายรักของข้าฯ
หยุดเถิดวาจาอันสามหาว
ทุกคนที่นี่รู้ลึกทุกเรื่องราว
เพียงเขาไม่เคยกล่าว ในสิ่งเดียวกัน
จงเป็นเช่นธารใสอยู่ในบึง
เก็บเถิดคำรำพึง ความไหวหวั่น
ยอมรับสิทธิความเท่ากัน
เสรีแห่งความฝันส่วนบุคคล
โอ้ สหายรักของข้าฯ
ลองฟังวาจา ข้าสักหน
แม้สังคมนี้พิการ พิกล
แต่เรายังเป็นคนอยู่ ใช่ไหม?
เพื่อนต้องอยู่ต่อไปเพื่อวันหน้า
นั่นแหละคือปรัชญาอันยิ่งใหญ่
กลมกลืนเพื่ออยู่รอดจะปลอดภัย
สิทธินั่นของใคร - เป็นของเรา
โอ้สหายรักของข้าฯ
เลิกเถิดเอ่ยวาจาดั่งคนเขลา
ทุกอย่างวางเบื้องหน้า ไม่คว้าเอา
จะโทษใครไหนเล่า เขาแย่งชิง
ใครเล่าเข
1615
0
0
หน้าส่วนตัว
