ฝากฝัน
คืนฟ้ามืดใจหนาวที่ราวป่า
บนศาลาไม้ไผ่ในภูเขา
มองหาดาวอยู่ไหนไม่เจอเงา
ใจกลับเหงาเหว่ว้าห่วงหานวล
ยินเสียงนกละเมอเพ้อผวา
ยิ่งคิดถึงแก้วตาพาให้หวล
ดั่งยินเสียงใครเพ้อละเมอครวญ
จิตรัญจวนห่วงหาคนบ้านไกล
น้ำค้างหยดยามดึกมาโดนบ่า
หลงคิดว่าน้ำตานวลหยดไหล
ให้วูบหวามลามเลียสู่ขั้วใจ
เคยใช้ไหล่ซบหน้าคราตรอมตรม
กาแฟร้อนชงขมข่มไอหนาว
เพียงชั่วคราวหนาวมาคว้าผ้าห่ม
ห่วงเพียงน้องหนาวกายมิใช่ลม
ส่งใจห่มอิงแอบแนบชิดกาย
ยามฟ้าสางนกร้องก้องแนวป่า
บินถลากินไทรต้นใหญ่หลาย
ห่วงยิ่งนักเมื่อคืนไม่สบาย
ยามเช้าสายได้ทานกับอะไร
โปรดดูแลร่างกายนะที่รัก
อย่าโหมหักทำงานจนไม่ไหว
หากล้มป่