๏ ๏น้ำคำ..น้ำใจ ๏ ๏
๏ บุษบามาคลี่เคล้า..........คะนึง
ผึ้งภู่ภมรหึง...........................กระชั้น
ดูดกินด่ำใจถึง.......................โอนอ่อน..เอนแม่
เพียงพร่ำพากย์วากย์คั้น.......ขับคล้อเคียงครา ๚
๏ น้ำคำเอ๋ยเคยพร่ำร่ำน้ำใจ
ฟังสดใสกว่าใดให้หวนหา
เสียงเซาะซ่านปานใดจำติดตรา
ทุ้มนุ่มกว่าเสียงใครเคยได้ยิน ๚
๏ วจีวาทย์บาดลึกผนึกแนบ
ราวอิงแอบอกอุ่นละมุนกลิ่น
คำนุ่มนั้นคอยประโลมโน้มดวงจินต์
ให้ลืมสิ้นทุกข์ระทมเคยขมมา ๚
๏ ทุกพจน์พร่างบอกทางสว่างสงบ
เสียงที่สบโสตนั้นแ