กุ้งก้ามกราม
เมื่อใดจะยุบหนอรอจนเบื่อ
ทั้งขึ้นรถลงเรือจะเชื่อไหม
แสนหงุดหงิดอิดหนาระอาใจ
หากยุบได้ดั่งปองจะคล่องตัว
ทนอึดอัดยืดเยื้อแทบเหลืออด
ท้อรันทดหมองไหม้ลามไปทั่ว
พิษเงินบาทอ่อนค่าช่างน่ากลัว
จะหามจั่วรอให้ใครเยียวยา
เศรษฐกิจหยุดชะงักเหนื่อยหนักอก
ฝนก็ตกน้ำก็ท่วมอ่วมละหวา
ได้เพียงจ้องมองเจ้าเคล้าน้ำตา
จะหันมาเห็นใจคงไม่มี
ตัวเลือกเธอนั้นมากจนยากเลือก
ถอนใจเฮือกเลือกน้องเสียดายพี่
แถมกองหนุนต่างตามพล่ามวจี
ด้วยท่าทีขู่เข็ญให้เห็นตาม
ปล่อยคนอัปลักษณ์ให้หนักอก
ไม่ซูฮกสักนิดยังคิดหยาม
เฝ้าพร่ำพรอดกอดจูบคนรูปงาม
แม้นต่ำทรามเหลือที่ยังมีใจ
ข้าจำทน
หน้าส่วนตัว
1144
7
0
