กลอน

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

บ่นเรื่อยเปื่อย

บุญพร้อม

คราใด  ที่พบ ประสพทุกข์
มาโรมรุกกวนใจให้หมองศรี
ถือเสียว่าปกติทุกร่างมี
มิอาจหนี หลุดพ้นทุกตนตัว

   เป็นทุกข์ในสังขารเริ่มยานเหี่ยว
กายสั่นเสียวให้เห็นเป็นไปทั่ว
ฟันฟางก็หลุดหักตาชักมัว
ประคองตัวแสนยากลำบากรุม

   ความหล่อเหลาหายไปกลายเป็นแก่
คงเหลือแต่ใจเท่านั้นที่มันหนุ่ม
จึงเผลอไผล ไปบ้างเพราะใจคุม
วานอย่ารุมว่าแต่ แก่อะไร
    
    อยากจะหนีความแก่แต่มันยาก
จึงขอฝากหนุ่มสาวชาวหน้าใส
จะขึ้นรถลงเรือเจือน้ำใจ
เผื่อไว้ให้  คนแย่  แก่บ้างเอย				
 1334    2    0