วิจิตร
เธอคือคนแปลกหน้าผู้มาเยือน
ฉันและเพื่อนเพิ่งเจอเธอวันนี้
เธอส่งยิ้มอย่างคนมีไมตรี
ในเช้าที่มีเราอยู่หลายคน
เธอเดินมาพร้อมครูผู้สอนฉัน
ครูบอกพลันนี้เพื่อนเรือนห่างหน
เธอมาจากอีกบ้านของตำบล
ขอทุกคนดูแลอย่าแชชา
เพื่อนทุกคนทักทายเธอทั่วถึง
แล้วเธอจึงนั่งลงตรงข้างฝา
ฉันแอบมองเมื่อเธอนั่งพูดจา
เธอหันมาฉันหลบกลบอาการ
ในห้องเรียนวันนั้นฉันฝันเพ้อ
ว่าพบเจอนางฟ้ามายิ้มหวาน
โปรยดอกไม้มาให้ใจชื้นบาน
ทอสะพานผ่านฟ้ามาให้ชม
ครั้นตื่นมาเวลาก็จวนเที่ยง
ได้ยินเสียงครูเตือนเรื่องตัดผม
ไม่ตัดมาระวังนั่งระทม
ก้นระบมเพราะครูผู้เฆี่ยนตี
และเที่ยงวันเธอนั้นนั่งกินข้าว
เธอบอกกล่าวกับเราเ
1218
21
0
หน้าส่วนตัว
