monki
คงเป็นเพราะ...ใจฉันมันช่างฝัน
เวลาทุกคืนวัน...ก็ถูกใช้ไปกับการมองดวงตะวันที่เฉิดฉาย
อยู่ในโลกแห่งความฝัน...ทั้งที่เขาคนนั้นไม่เคยเข้ามาเฉียดกราย
อยู่ทั้งที่รู้ว่าซักวันมันจะทำร้าย...ทำลายโลกแห่งความจริงที่มี
แล้ววันหนึ่งเธอก็ก้าวเข้ามาในชีวิต
ฉันก็เคยคิด...จะฝากทั้งหมดของหัวใจไว้ที่ใครคนนี้
ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะความเหงา ความเศร้า ความเจ็บร้าว หรือความดี
ฉันจึงตัดสินใจทิ้งฝันที่มี..เพื่อจะเดินจูงมือกับคนนี้...ตลอดไป
ระหว่างทางที่เราเดิน
เหมือนทุกย่างก้าวจะพาให้ฉันห่างเหิน...จากความเจ็บร้าว...หม่นไหม้
แต่ความเป็นจริง...ความฝันก็ยังไม่แน่นิ่งในหัวใจ
แค่เพียงลมพัดไกว...หัวใจที่อ่อนไหวก็
1258
3
0
หน้าส่วนตัว
