อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ ...๏แสงสางสว่างส่อง นภนองละอองดาว เคยคลี่ก็หรี่พราว และสกาวก็วาวหาย แขไขไฉนซ่าน นิลกาล ฤ ลาญพราย แสงมัวสลัวลาย ศศิพ่ายจะคลายฝืน สาดสีสุรีย์สาย ดลกายทลายคืน เพ่งพิศพินิจยืน ฤดิรื่นเพราะชื่นสาง แว่วเสียง ฤ เพียงเหงา สุขเร่าดุเหว่าคราง เปรมจิตลิขิตลาง นุชนางยะย่างหวนฯ....
37
1
0
หน้าส่วนตัว
