สายฝนพรำคืนค่ำช่างหนาวเหน็บ ใจคนเจ็บเดินตากฝนทนเหน็บหนาว เมื่อไหร่กันใครคนนั้นเคียงข้างเรา ทำลายความว่างเปล่าให้หายไป สายฟ้าฟาดวาดมาพาสะท้อน ไม่เป็นอันหลับนอนนอนไม่ไหว ใจคนเจ็บมันเจ็บร้าวไปทั้งใจ ขอได้ไหมหยุดโปรยปรายเถอะฝนเอย
1285
7
0
หน้าส่วนตัว
