แก้วประเสริฐ
ลิขิตจิตพร่ำเพ้อ
..๏เฝ้าหวนคิดจิตกวัด............แรงโน้มมัดรัดรึงฝัน
พิศเพ่งชวนผูกพัน.................สุดซาบซ่านวันรอคอย
..๏แว่วหวานแผ่วใจหวน........ แสนปั่นป่วนชวนตาลอย
เขาหลอกมาใช้สอย................ดวงใจน้อยพลอยระทม ฯ
..๏ลมเอ๋ยเคยโชยพลิ้ว............ไยโกรธกริ้วมิพลิ้วลม
แรงรักหักใจชม.......................แสนขื่นขมปมรักลวง
..๏หวิวหวิวเกิดในอก............... แสนวิตกจนหนักทรวง
นึกถึงความเฝ้าหวง...................ล้วนเป็นบ่วงรัดรึงใจ ฯ
..๏รักเขาเฝ้าโหยหวน...............สิ่งนั้นล้วนมักหมองไหม้
เกิดก่อคิดจากไป......................เหมือนห่วงไซร้ช่