คนลานเทวา
ลืมตาตื่นท่ามกลางหนทางฝัน
แสงตะวันสีทองสาดส่องใส
ชื่นกลิ่นหอมน้ำปรุงจรุงใจ
ยามลมไกวโชยกลิ่นถวิลรัก
กังสดาลกังวานแว่ว
พริ้วสไบโบยแผ่วยามลมกวัก
ณ ลานธรรมลำธารเบิกบานนัก
งามพร้อมพรักหมู่พฤกษามวลมาลี
กลิ่นกำยานซ่านตลบ
เสียงธรรมกลบใจสับสนบนวิถี
ประคำร้อยเคลื่อนนับรับราตรี
โคตมีแห่งธรรมอ่าอำไพ
ตื่นขึ้นมาท่ามกลางหนทางฝัน
แสงตะวันเริ่มต้นในหนใหม่
วิถีทางวิถีธรรมส่องนำใจ
เราจะไปด้วยกันนิรันดร
หลับต่อไปเถอะนะคนดี
ความจริงในวันนี้ใช่เหมือนก่อน
ดั่งจะสิ้นแสงฝันตะวันรอน
ฉันเหนื่อยอ่อนเต็มทีแล้วที่รัก
1662
2
0
หน้าส่วนตัว
