เมื่อก่อนนั้น เธออยู่ไหน ดวงใจเอ๋ย ไฉนเลย จึงเพิ่งมา พบพาฉัน แม้วันนี้ อยากจะปลูก ผูกสัมพันธ์ ทำให้มัน ยืนยง มั่นคงมี ก็มิอาจ คาดหวัง เป็นดังคิด ด้วยกลัวผิด ศีลธรรม ต้องจำหนี ถึงจะรัก มากเหลือ เหนือชีวี หักฤดี ทิ้งร้าง ไกลห่างเธอ เพราะวันนี้ ฉันมีใคร ที่ใจแล้ว ต้องแน่แน่ว ซื่อตรง มิหลงเผลอ หากชาติหน้า ฟ้าใหม่ ขอได้เจอ จะบำเรอ รักล้น เพียงคนเดียว แต่วันนี้ พบกัน เมื่อมันสาย รักที่หมาย คลายคืน ยืนแลเหลียว ต้องสลัด ตัดใจ เธอไปเชียว เหมือนถูกเคียว คมบั่น มาหั่นทรวง
1926
30
0
หน้าส่วนตัว
