พี่ดอกแก้ว
เมื่อกำเนิดเกิดกาลคืบคลานร่าง
มีความทุกข์ไม่จางต้องโหยหา
ทั้งความหิวกิ่วท้องร้องออกมา
อีกอึดอัดนำพาให้ดิ้นรน
ครั้นตั้งไข่ใช่ว่าจะกล้าแกร่ง
ขาอ่อนแรงล้มกายลงหลายหน
แบกน้ำหนักตั้งหลักอย่างทุกข์ทน
แม้นเดินคล่องยังบ่นเมื่อยล้ากัน
รูปขันธ์นั้นต้องบริหาร
และต้องคอยบริการอย่างแข็งขัน
อิริยาบถอาหารสารสำคัญ
อากาศนั้นยอดยิ่งสิ่งจำเป็น
นามขันธ์นั้นหนักกระอักกว่า
เวทนาบ่อเกิดของความเข็ญ
ทั้งสุขทุกข์มากมายหลายประเด็น
ประดังเป็นเชื้อให้ใจอ่อนแอ
เมื่อความสุขและทุกข์รุกรานจิต
ความทรงจำพลาดผิดเพิ่มกระแส
เป็นเรื่องราวตัวตนจนปรวนแปร
หาทางแก้ยิ่งหลงไม่ตรงทาง
เพราะ
2327
19
0
หน้าส่วนตัว
