เลิกเรียนแล้ว แจวจากจร นครปฐม ด้วยอารมณ์ หิวโหย โกยไม่หัน แต่รถรา มาติด ประชิดกัน สายตานั้น สอดส่าย หมายเกี๊ยวกิน รถคันหน้า น่าสน ทนไม่ไหว เหตุไฉน เลขงาม ตามศาสตร์ศิลป์ เก้าเก้าเก้า เก้าก้าว หน้าเป็นอาจิณ โบราณถิ่น ไทยถือเคล็ด เด็ดเลิศเลอ หยิบมือถือ คู่ใจ ใช้เป็นกล้อง แล้วจับจ้อง เล็กซัส กดชัดเตอร์ ได้ภาพงาม ตามนี้ ดีจริงเออ ฝากเพื่อนเกลอ อ่านกลอน ก่อนนอนเอย ครูกระดาษทราย กรกฎาคม ๕๕