หนามไม้ไผ่ฯ
ตาใสๆ..คู่นี้ มองมาที่ฉัน
ประกายเป็นมัน..บริสุทธิ์หนักหนา
ส่งเสียงเอิ๊กอ๊าก..พลันขยี้ตา
เป็นสัญญาณบ่งบอกว่า..ง่วงนอนจัง
มือน้อยๆ..ถูหน้า..เล่นหัวอยู่ไหวๆ
ขาเตะมา..ดันไป..สุดจะยั้ง
ปากจู๋ๆ...ทำจุ๊บจั๊บ..น่ารักจัง
หนูน้อยน่าชังคนนี้ เขาคือใคร
ย้อนไปเมื่อสองเดือนที่แล้ว
22 สิงหา เสียงแจ้วๆ..มาจากไหน
ใช่แล้วล่ะ..เด็กในรูป คนนั้นไง
ส่งยิ้มให้ นั่นแหล่ะ..เธอน้อง dear
เพิ่งสำนึก ถึงคุณค่า ความเป็นแม่
รักลูกแท้..แม้เจ็บปวด..แม้นชีพเสีย
ได้เห็นหน้า..ก็เป็นสุข ..ลืมอ่อนเพลีย
แค่หัวเสีย..น้ำหนักไม่ลด เกินไป 2 โลฯ...อิอิ