อิสรชัย รัตน
ฉันคือ
.
ตัวฉันลอยฟ่อง อยู่บนท้องฟ้า
ฉันช่วยชาวนา เมื่อครา เริ่มแรก
ต้นไม้ดีใจ เพราะใบเริ่มแตก
ตัวฉันซึมแทรก ลงสู่พื้นดิน
แต่ถ้าวันไหน ใจฉันเศร้ามอง
น้ำตาไหลนอง ร้องไม่จบสิ้น
ทุกข์จะประดัง หลั่งน้ำตาริน
โทษฉันทั้งสิ้น ความโหดนานา
เมื่อฉันโกรธหนัก ฉันชักหน้าเบี้ยว
ประชาแลเหลียว เที่ยวด้อมมองหา
ผืนดินต้องแยก แตกเต็มท้องนา
ต่างพาแช่งด่า ว่าฉันมากมาย
แต่ท่านรู้ไหม ว่าใครต้นเหตุ
ให้เกิดอาเพศ เหตุอันตราย
ก็ท่านนั้นแหละ เป็นผู้ทำลาย
อันความสบาย ก็หายหลีกหนี
ฉันอยากจะเตือน น้องพี่ทั้งหลาย
เพื่
หน้าส่วนตัว
1675
1
0
