ผลัดและพรากจากไปในคิมหันต์ มนต์วสันต์พลันพร่างร่างเป็นสาย สุขและทุกข์มีเกิดมีมลาย อยู่ไม่นานก็พลัดพรายเพราะหมดแรง แม้นลมร้อนเริงร่าท้ากายกร้าน ร้อนไม่นานสานแดดที่แผดแสง ใบกรอบเกรียมเปี่ยมน้ำตาลพาลจัดแจง โรยร่างแฝงพื้นดินสิ้นฤดู สายวรรษาพาผลิริเริ่มสร้าง ไม้โรยร้างเริ่มใหม่ให้เรียนรู้ ผิดพลั้งไปในอดีตขีดเป็นครู ฝึกฝนซ้ำไปสู่ความยอดคน ร้อนจักคลายหายร้อนย้อนรอยแล้ง สลับแสงอุษาฝ่าสายฝน ชุบใจจินต์สิ้นฝืนคืนกมล เป็นนักสู้อีกหนบนสังเวียน
1369
15
0
หน้าส่วนตัว
