อัลมิตรา
๏ ซ่อนอารมณ์ขมขื่นแล้วฝืนเขียน
เจ็บจวนเจียนจะตายมิวายหวาน
สวมวิญญาณนักกลอนตอนร้าวราน
หวังกบดานความเศร้าที่เร้ารุม
สัมผัสนิ้วพลิ้วสาส์นเน้นหวานหว่าน
เผื่อคนอ่านหลงละเมอเผลอตกหลุม
แปลงภาษามารยาคราควบคุม
หมายเกาะกุมความรู้สึกที่ลึกใน
"รักบางใครคนหนึ่งซาบซึ้งจิต"
ฉันประดิษฐ์อักษรอ้อนเฉไฉ
แท้อกหักอกเดาะเพราะบางใคร
ยังอุตส่าห์เขียนได้เรื่องไม่จริง
"เมื่อความรักเข้าตาพาสุขสันต์"
ถ้อยรำพันชวนให้คลั่งใจยิ่ง
(ฉันเขียนมั่ว)..หัวใจใคร่ท้วงติง
แต่จำต้องกลอกกลิ้งแสร้งสิ่งเป็น
คือตัวตนของฉัน.. (อัลมิตรา)
คิดปรารถนาความจริงจากสิ่งเห็น
หากสัมผัสทุกตอนแม้ร้อนเย็น
ฉัน ฤๅ เร้นหลบได้ใน
2153
7
0
หน้าส่วนตัว
