ใต้ต้นไม้ความทรงจำ

vaproud

ครืน ครืน
ค่ำคืนนี้ฟ้ากลืนดาวลับหาย
ในจังหวะหนึ่งแสงวาววับเป็นประกาย
แล้วน้ำฝนเริ่มกระจัดกระจายเกลื่อนดิน
ข้างนอก
จังหวะฝนเป็นระลอกกระทบหิน
ในท่วงท่าที่นิ่งงันฉันได้ยิน
เสียงกระซิบของก้อนหินถึงดวงดาว
เยียบเย็น
ใบไม้ล้อลมเล่นอย่างไม่เหน็บหนาว
แม้รู้ตัวว่าต้องลมจะกรูกราว
กลับงดงามทุกท่วงราวนักเต้นรำ
คืนนี้
ขณะที่เมฆฝนยังคล้อยต่ำ
ฉันเห็นต้นไม้แห่งความทรงจำ
ยังงดงามอยู่เช่นนั้นในดวงตา
คืนนี้
ความเหงาคลี่คลุมทั่วผืนฟ้า
ใต้ต้นไม้ความทรงจำยังตรึงตรา
ประทับในรอยจำให้ปรารถนา...
............................................
............................................
เช่นนั้น...มิรู้ลืม				
comments powered by Disqus
  • ปี้จาย

    1 มิถุนายน 2549 13:53 น. - comment id 581199

    มิรู้กี่วันและคืนสายถนนชีวิตที่ทอดห่าง
    คนละทิศละทาง
    แต่ความคิดถึงยังคงอยู่-อยู่ในจังหวะของครุ่นคำนึง
    ไถ่ถามต่อสายลม/ดอกไม้ไร้ชื่อ/แมลงนิรนาม
    พานพบใครหนึ่งบ้างไหม?
    โดยความเงียบ&ว่างเปล่า..อุทาน! อย่างเงียบงัน=46.gif ว่า ร้างไร้
  • ปี้จาย

    2 มิถุนายน 2549 14:39 น. - comment id 581456

    วาพราว! สบายดีไหม?
    ท่องทางอยู่อย่างไรส่งข่าวคราวบ้าง    ได้รู้ความ
    .......พี่ชายสบายดี  ใครเข้าใจได้ดีหามีไม่....

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน