G e n i 3 กับ ผู้หญิงสีม่วง
ฉันวาดความหวัง.. ไว้ในภาพฝัน
ระบายความปรารถนาในคืนวัน..อันอ่อนล้า
กอดเก็บความเงียบงัน โอบกอดฝันด้วยน้ำตา
จมอยู่ใต้เงาความเหว่ว้า..ที่พันธนา..หัวใจ
นานนับวันคืนที่ยืนอยู่ในมุมเหงา
มีความเดียวดายคอยรุมเร้า..โถมเข้าใส่
อ้างว้าง..สับสน บนหนทางที่ลาร้างกำลังใจ
ได้แต่สร้างภาพฝันอย่างเปล่าไร้..ไปวันวัน
บนเส้นทางที่ฉันเดินจากมา
โรยด้วยรอยน้ำตา..จากความรอนล้า..ไหวหวั่น
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ถึงจะตัดเยื่อใยความผูกพันธ์
ให้ใจที่ร้าวรานของฉัน..หลุดพ้นคำนั้น พันธนาการ
เพราะทุกพื้นที่ใจไม่อาจมีใครมาแทนที่
ความทรงจำที่มี..จึงย้อนให้ใจนี้ต้องฟุ้งซ่าน
จมอยู่กับความหวัง และความหลังในรอยกาล
1582
13
0
หน้าส่วนตัว
