***ตะวันใกล้ ลาลับ กับผืนน้ำ
อันลึกล้ำ ดำดิ่ง ไปถึงไหน
ความมืด คืบคลานมา อีกไม่ไกล
เหยี่ยวบินไป อย่างโดดเดี่ยว เปลี่ยววิญญา
...แสนเหน็ดเหนื่อย อ่อนล้า และใจเหงา
แทรกความเศร้า อ้างว้าง กลางเวหา
แต่ยังมุ่ง มั่นไป ในนภา
สู้ชะตา ด้วยปีกแห่ง กำลังใจ
...ความเหงา ทำให้เรา รู้คุณค่า
ถึงเวลา แห่งความสุข วันฟ้าใส
ความลำบาก เพิ่มคุณค่า คราสบาย
ความเศร้าใจ