กลางคืนที่เหน็บหนาว กลางวันที่ยาวนาน ฉันค่อยๆ ก้าวผ่านอย่างช้าช้า เดินตรงไปข้างหน้า...ที่ไม่รู้จุดหมาย ทางเดินเริ่มแคบลง เพียงเพื่อให้ตัดสินใจ จะก้าวผ่านไปทางไหน ตรงทางแยก...ที่จะร้างไร้หัวใจตลอดกาล ไม่ว่าหนทางใด แสงสว่างเริ่มจางหาย บัดนี้หัวใจคล้ายจะวางวาย ความทุรนทุรายเริ่มเข้าแทรกแซง ไม่ว่าจะทางใด อย่างไรหัวใจก็ยังเจ็บ ความมั่นใจคล้ายจะมลายหายไป หัวใจไม่มีความมั่นคง แล้วจะทำฉันใด นั่งลงตรงทางแยกที่มีแต่ความว่างเปล่า ต่อไปนี้หัวใจคงจะเปลี่ยวเหงา หัวใจคงจะเศร้าไม่ว่ารักหรือเลิกไป
993
3
0
หน้าส่วนตัว
