krajokngao
เธอห่วงหาห่วงใยไม่เคยห่าง
ไม่เคยปล่อยให้อ้างว้างและเงียบเหงา
มองทางใดไปไหนเธอคือเงา
ความว่างเปล่าไม่เคยได้ครอบครอง
ทุกทุกวันหัวใจช่างสดใส
ทุกห้องใจเพียงหนึ่งไม่มีสอง
ก็คือเธอคนเดียวมาจับจอง
ขอรับรองห้องว่างไม่เคยมี
เธอแสนดีกว่าใครที่ได้พบ
เพิ่งประสบรักใหม่ที่สุขขี
เพิ่งได้เจอจากที่ช้ำเกือบทั้งปี
เธอคนดีเข้ามารักษาใจ
แต่ยังคงสงสัยเพียงน้อยนิด
เธอจะคิดรักกันอีกนานไหม
กลัวเธอจะลบเลือนและหายไป
เหมือนกับใครบางคนที่ผ่านมา
ยิ่งมีสุขยิ่งกลัวทุกข์รู้หรือเปล่า
กลัวความเหงาคืบคลานเข้ามาหา
กลัวเหลือเกินกลัวต้องเสียน้ำตา
ถึงแม้ว่าเธอจะดีเพียงใด