วิจิตร
ไผ่ริมฝายร่ายลิ่วลำลมพัด
ต้นเรียงจัดแจงหนอกอแตกสาน
ยึดคันดินด้วยรกรากยืนนาน
ริมสะพานผ่านตาทุกหน้าปี
คราหน้านาพาใจให้หวนคิด
ลำไผ่ติดต้นฝายได้สานศรี
เอามาถักปักกั้นกันปลาดี
แต่เดิมทีทำท่อก็พองาม
ถึงหน้าหนาวราวไผ่ยังได้ตาก
ข้าวแห้งซากซังฟางวางใส่หาม
เกี่ยวข้าวเสร็จทำเบ็ดก็แต่ตาม
ว่าวผูกล่ามลอยลมก็สมใจ
ฝูงวัวควายเคียงคู่อยู่กลางนา
ตัดไผ่มาขัดเหลาให้เงาใส
เป็นกระบอกออกทุ่งทั่วป่าไพร
พอได้ใช้ใส่ของรองน้ำกิน
ทิวไม้ไผ่ใบเขียวเรียวลำงาม
กี่โมงยามย่างผ่านพานถวิล
ครั้งก่อนหน้าว่าเห็นเป็นอาจิณ
บัดนี้สิ้นสูญไปไผ่ต้นนา
ฝายก็ร้างทางเดินเมินผู้ผ่าน
ราวสะพานลานลุ่มที่ซุ้มปลา
ตอน