ความน้อยใจมิให้อะไรหรอก นอกจากตอกใจช้ำระกำต่อ หันมามองความจริงมีสิ่งท้อ อย่าย่นย่อก้าวไปในเวลา ฝึกพึ่งพาตนก่อนแม้อ่อนจิต จะพิชิตความฝันในวันหน้า วันนี้อาจพลาดล้มตรมอุรา มุ่งหวังว่าวันหนึ่งจะถึงชัย พึ่งโอบอ้อมอารีไมตรีเถิด การก่อเกิดเป็นคนผลยิ่งใหญ่ มีโอกาสวาสนามายาวไกล มุ่งมั่นไว้เถิดนะระวังตน หากประมาทพลาดได้ในทุกที่ ทุกนาทีอาจล้มตรมหมองหม่น รักษาตัวเสมอมืบจน สู้อดทนอุตสาห์พยายาม ........................... บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก ๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐