พี่ดอกแก้ว
เมื่อความท้อมาถึงจึงร้องไห้
เพราะแพ้พ่ายตัวเองเกรงผิดหวัง
ตั้งเป้าหมายสูงยิ่งอย่างจริงจัง
แล้วก็พลั้งพลาดล้มจมน้ำตา
มีเพียงคำประนามเขาหยามเหยียด
คนรังเกียจเบียดใจให้ด่าว่า
คนชอบพอเขาก็ก่อวาจา
ให้ก้าวไปข้างหน้าอย่าท้อใจ
หากหัวใจไร้หวังเพื่อยั้งอยู่
แม้นวาจาเลิศหรูจากผู้ไหน
ก็มิอาจเหนี่ยวรั้งกำลังใจ
ให้ก้าวไปตามหนตนต้องการ
หากหัวใจรับรู้อยู่ตรงนี้
ทุกสิ่งมีผิดหวังดั่งประหาร
ทุกสิ่งมีสมหวังดังใจจาร
ทุกสิ่งพบแล้วผ่านไม่นานเลย
ความท้อแท้แค่พบก็จบได้
ความฝันใฝ่คือการสู้ไม่อยู่เฉย
กำลังใจจากจิตตนคนคุ้นเคย
จะเปิดเผยพลังใหม่ให้เดินทาง
1425
10
0
หน้าส่วนตัว
