8 มีนาคม 2552 18:26 น.
จะไม่เด็ด.
ถ้าฉันบอกรักเธอก่อน
เธอหรือย้อนมามองฉัน
ฉันค่อย ๆ ปล่อยรำพัน
เผื่อเธอนั้นมาอ่านเจอ
ฉันหวังแค่เสี้ยวหนึ่ง
ที่เธอซึ้งจนลืมเผลอ
จนสะท้านผ่านละเมอ
ไม่เผอเรอลืมทิ้งมัน
วันนี้.....
ฉันงอนอยากค้อนมิตร
ที่ไม่คิดตะกายฝัน
ลืมไปหรือไรกัน
หรือสะพานไม่ยาวพอ...
...แบบว่า....อิอิ
7 มีนาคม 2552 19:37 น.
จะไม่เด็ด.
ดูนานผ่านนัยน์ตา
เกรงว่าจะหลอกฉัน
ยิ้มนวลชวนรำพัน
หรือนั่นคือกลลวง
ถ้อยเอ่ยเผยว่ารัก
แน่นักรักแหนหวง
ฉันหลงปลงคำลวง
เธอหน่วงด้วยวจี
คืนพรอดทอดอารมณ์
ฉันจมด้วยเล่ห์นี้
เธอพรากจากฤดี
ฉันไม่มีที่จะตรม
หลอกหนึ่งไม่ซึ้งน้อง
หลอกสองกะทับถม
ฉันสุดที่ระบม
จ่อมจมทอดอาลัย...
...........แบบว่า......กระแสทอดมาแรงอะครับ..อิอิ
7 มีนาคม 2552 12:46 น.
จะไม่เด็ด.
พิศนวลน้อยถ้อยน้ำคำถลำหลง
ที่อนงค์หลงใฝ่หทัยสูญ
หมดเชิงชายคล้ายต้องมนต์ทนอาดูร
ราบพนาสูรอณูใจสลายลม
เรือนร่างดูแสนไร้ในสายรัก
ไม่ทอดพักต์เมียงหมายให้ชายสม
หรือยอดพธูไร้ใจไร้อารมณ์
ถึงถาโถมเสน่ห์เศร้าร้าวใจชาย
ขาดแต่เพียงรอยรูปจูบสวาท
มิเอื้อมอาจแตะนวลทวนฉงาย
หากเสน่ห์ซึ้งตรึงติดจิตมิวาย
คงถวิลได้แต่คารมถมใจนวล
วอนพระดลบนบานสานประสาท
ขอได้วาดเคียงอนงค์ปลงกำสรวล
เหล่าอณูคณานับจะกลับทวน
จิตแปรปรวนจะกลายกลับประทับทรวง
เกิดเป็นเกลียวเหนี่ยวรักสลักเสลา
สุดจะเย้าสายใยกลายแมนสรวง
ก่อกำเนิดแสงอำไพเป็นใยยวง
ดอกรักรวงพลันเบ่งบานตระการตา.......
4 มีนาคม 2552 21:30 น.
จะไม่เด็ด.
เหมันต์ที่ผ่านพ้น กับใบ ไม้บาง
ถวิลได้แต่อาลัย ตอกย้ำ
อย่ารีบด่วนผ่านไป เลยรัก เราเอย
เลยผ่านมีแต่ช้ำ จากน้ำ ตาริน
โอ้เหมันต์หวั่นคล้าย หทัยคน
ที่ผ่านรักผ่านจน บอบช้ำ
อย่าได้ตอกย้ำบน ใบร่วง ลงทาง
ใบหล่นแล้วกลับซ้ำ อ้างว้าง เอกา
เพียงอยากหวังไขว่คว้า น้ำคำ ก่อนเคย
ไฉนลบเลือนความจำ ก่อนสิ้น
หรือลมเปรียบน้ำคำ เลยผ่าน พลันหาย
พ้นผ่านพร้อมเล่ห์ลิ้น เลิศล้ำ คำลวง
......เหมันต์ไม่เคยปฏิเสธความร้ายกาจของตัวเองฉันใด...
..เราก็ไม่อาจปฏิเสธความร้ายกาจของคำพูดของเราเอง..ได้.....ฉันนั้น...
3 มีนาคม 2552 11:20 น.
จะไม่เด็ด.
อรุณสาง ณ กลางดงสาดลงเขา
หมู่เมฆเบาเคว้งหายมลายหมอง
พี่เยื้องยาตรสู่ธารน้ำย่ำสีทอง
มิเห็นน้องนวลใจให้หวั่นจินต์
ครั้งราตรีสีแสงจันทร์เหมันต์ก่อน
กลิ่นเจ้าย้อนป้อนใจให้ถวิล
ลมโชยมาคราเหงาเฝ้าวาดจินต์
ว่าก่อนสิ้นเหมันต์มั่นโฉมยงค์
แต่วันนี้พี่คงสายไม่พบเจ้า
คิมหันต์เศร้าพรากไกลกลายผุยผง
ดอกไม้ป่าคงเกินรอท้อจิตปลง
ชาตินี้คงจะไม่เด็ด...ดอกไม้ใด....
.....แบบว่า