20 กันยายน 2549 07:17 น.

ยังดีกว่า

ดอกบัว

อยู่เรือนพังยังดีไม่มีทุกข์

ดีกว่าคุกหลายเท่าไม่เศร้าหมอง

จนยังดีมีธรรมค้ำประคอง

ดีกว่าปองทุจริตติดเกรียงไกร

อันบ้านเรือนใหญ่โตระโหฐาน

มีเสาทานหลายต้นจึงทนไหว

เกิดเป็นคนอยู่เดียวก็เปลี่ยวใจ

ต้องอาศัยพวกพ้องพี่น้องนา

จะหาใครเหมาะใจที่ไหนเล่า

ตัวของเรายังไม่เหมาะใจหนา

อนิจจังทุกขังอนัตตา

รู้ล่วงหน้าเสียก่อนไม่ร้อนใจ
				
19 กันยายน 2549 16:06 น.

สานธารธรรม

ดอกบัว

มีปากกาอยู่ในมือไยถือนิ่ง

จงสร้างสิ่งสุนทรอันอ่อนหวาน

มโนน้อมแทนบุปผาสุมามาลย์

สอดผสานธารธรรมเป็นกำนัล

มิใช่เรื่องชวนเพลินเจริญจิต

แต่ที่คิดปรับปรุงเพราะมุ่งหวัง

เพื่อจะให้เรื่องนี้อยู่จีรัง

ให้ผู้อ่านตรึกตรองครองจิตตาม

หมั่นเตือนตนให้พ้นชั่ว

หมั่นเตือนตัวให้พ้นพาล

หมั่นฝึกสันดานให้พ้นผิด

หมั่นฝึกฝนจิตให้พ้นทุกข์

จึงต้องเรียนเพียรดูให้รู้ชัด

เร่งกำจัดมานะตนค้นสร้างสุข

รู้ให้เท่าเข้าให้ถึงกิเลสทุกข์

กำจัดมันอย่าให้เข้ารุมเร้ากาม
				
13 กันยายน 2549 12:55 น.

แค่.เจ็บ...เจ็บ

ดอกบัว

ฉันก็คน...มีหัวใจ

ไม่ใช่หลัก...ไม่ใช่ไม้

ไม่อ่อนแอ..แต่ไม่แข็งแกร่งเกินไป

ที่จะยืนได้...ตลอดเวลา

เวลาเจ็บก็เจ็บเป็น

บางทีก็เย็น...บางทีก็ชา

มีความรู้สึก....ขมขื่นดังว่า

ก็คนนี่นา...จะให้เป็นยังไง

ร้องให้ก็บ่อยบ่อย

แค่รอคอย...ก็เหงาได้

เพราะเป็นคน...มีหัวใจ

เจ็บ..เจ็บ..ไหว...ไหว

ก็เท่านั้น
				
5 กันยายน 2549 13:30 น.

ขอบคุณนะค่ะที่เตือน

ดอกบัว

เสียงระฆังดังกังวาลไปทั่วหล้า

เราทั่วหน้าต่างลุกจากหลับไหล

ต่างเกษมปรีเปรมเอมฤทัย

ที่ระฆังนั้นไซร้ช่วยปลุกเตือน

ยามใกล้รุ่งอรุณของวันใหม่

เรานี้แสนดีใจใครจะเหมือน

ที่ระฆังยังหวังดีช่วยปลุกเตือน

ไม่แชเชือนรีบเร่งมาปฏิบัติธรรม


พอดีวันหยุดกลับไปบ้านที่บ้านนอกมาค่ะ
ตั้งใจไว้ว่าจะตื่นมาหุงข้าวใส่บาตรแล้วลืมตั้งนาฬิกาปลุก
ได้ยินเสียงระฆังที่วัดเลยตื่นทันไม่งั้นคงไม่ได้ใส่บาตรแน่เลย
เพราะไม่ตื่นค่ะ  ขอบคุณค่ะ ระฆังผู้หวังดี				
3 กันยายน 2549 20:46 น.

พาซึ้งใจ ( เมื่อความรักเข้าตา )

ดอกบัว

เกิดความรักเข้าตาพาสุขสันต์

ทุกค่ำวันครวญคิดคนึงหา

โบยบินมาพลิ้วผ่านม่านนัยน์ตา

จิตโหยหาเฝ้าครองผ่องอำไพ

ไม่คิดฝันเกิดขึ้นมีสุขยิ่ง

เป็นความจริงปฏิเสธก็ไม่ได้

พอรับรู้สุขลึกผนึกข้างใน

เกิดหวั่นไหวซ่านซึ้งตรึงในทรวง

ขออุทิศ ชีวิตให้ที่รัก

จะผ่อนภักดิ์รักนี้ถึงแดนสรวง

ไม่หนาวร้อนผ่อนสบายใฝ่สมัคร

เกิดความรัก พุทธศาสนาพาซึ้งใจ


เว้นสิ่งชั่วมัวเมาเช้าจรดค่ำ

ดวงจิตนำลึกแผ่วดวงแก้วใส

คือพุทธธรรมล้ำเลิศสงฆ์เทิดไว้

พร้อมแผ่ไปความเมตตารักการุญ

ความรักคือแดนดินถิ่นสงบ

จะค้นพบแดนใดใฝ่เกื้อหนุน

พื้นพิภพทั่วทั้งฝั่งคงคา

บนเวหาสรวงสวรรค์ชั้นพรหมมินทร์

แดนสงบอยู่ที่ใจใช่ที่อื่น

ใจชุ่มชื่นด้วยความดีใจมีศีล

ใจสงบพบความสุขทุกแดนดิน

จึงพบถิ่นรักแท้แผ่แสงธรรม
				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟดอกบัว
Lovings  ดอกบัว เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟดอกบัว
Lovings  ดอกบัว เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟดอกบัว
Lovings  ดอกบัว เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงดอกบัว