15 มกราคม 2548 21:04 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
อย่าเมาจนหมด
เรื่องเหล้ายา..ปลาปิ้ง..หญิงเอ๊าะเอ๊าะ
ถ้าพอเหมาะ..พอควร..ก็สรวลเส
เมาเกินซึม..กรึ่มเกินควร..มันซวนเซ
อาจเที่ยวเตร่..ระราน..พาลผู้คน
เห็นหลายคน..โจ้เหล้า..เมาสะบัด
พูดเสียงดัง..ฟังชัด..ด่าว่าบ่น
มีเสียงเอิ้ก..เสียงเรอ..เพ้อพร่ำวน
บ้างก็ชน..แก้วกัน..สนั่นไป
อนิจจา..คราเมา..เหล้าเข้าปาก
ความทุกข์ยาก..ไม่รู้..ว่าอยู่ไหน?
เมื่อน้ำเมา..เข้าฝัง..อยู่ข้างใน
ติดลมไซร้..ยืนนั่ง..ส่ายไปมา
ลำพังตัว..ยังเอาไป..แทบไม่รอด
ยังอวดดอด..ทำเผยอ..เสนอหน้า
อันฤทธิ์เหล้า..เมามัว..มั่ววาจา
เหมือนคนบ้า..คนกวน..เที่ยวเกเร
มีเหล้ายา..ปลาปิ้ง..หญิงเอ๊าะเอ๊าะ
กินพอเหมาะ..กินให้ควร..กินสรวลเส
อย่าให้เมา..ถึงกึ๋น..จนมึนเซ
จะหมดเท่ห์..หมดงาม..เพราะความเมา
15 มกราคม 2548 21:03 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
มือเรา.!!
มนุษย์เรา..ผุดยืน..บนพื้นโลก
ถือเป็นโชค..เป็นชื่อ..ที่ลือเลื่อง
เพราะโลกสร้าง..ร่างกาย..ให้ประเทือง
อยู่ในเมือง..อยู่ในป่า..ไม่ว่ากัน
แต่คนมัก..จักหลง..จำนงผิด
เพราะยังคิด..ว่ายังขาด..สิ่งจัดสรร
มีปัจจัย..ใช้งาน..ชาญฉกรรจ์
ไม่ใช้มัน..มองข้าม..ไปตามใจ
มือแคล่วคล่อง..สองข้าง..โลกสร้างมอบ
กลับไม่ชอบ..เจ้าของ..มองไฉน
ต้องยืมมือ..คนอื่น..ดาษดื่นไป
มิได้ใช้..มือตน..ผจญงาน
เรานี้หรือ..คือนาย..เร่งใช้เถิด
มือประเสริฐ..เกิดมาให้..ใช้สอบผ่าน
สั่งงานมัน..มันก็ทำ..ไม่รำคาญ
บริหาร..มันก็ช่วย..ให้รวยเป็น...........
15 มกราคม 2548 20:59 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
ขึ้นปีใหม่....
ขึ้นปีใหม่..ปีนี้..สุรีย์ใส
เราควรทำ..สิ่งใหม่ใหม่..ให้โลกบ้าง
มีคุณธรรม..มีน้ำใจ..ไม่จืดจาง
เป็นแบบอย่าง..ยั่งยืน..น่าชื่นชม
เราควรสร้าง..สิ่งใหม่ใหม่..ให้ชีวิต
เราควรคิด..สิ่งใหม่ใหม่..ให้สุขสม
เราควรสรร..สิ่งใหม่ใหม่..ให้สังคม
เราควรบ่ม..สิ่งใหม่ใหม่..ให้เยาวชน
แม้ปีใหม่..แต่เป็นปี..ชีวิตเก่า
ทำความเข้า..ใจใหม่..ในเหตุผล
จะรู้ว่า..สารพัด..ผูกมัดตน
ควรเป็นคน..ที่ไม่..เห็นแก่ตัว
โลภโกรธหลง..ลดละ..จะผาสุก
มีความทุกข์..ทับจิต..คิดดีชั่ว
ตรองว่ากรรม..คือการทำ..สิ่งหมองมัว
ย่อมติดตัว..ตามกรรม..ที่ทำไป...........
31 ธันวาคม 2547 23:12 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
สามัคคี
เมื่อเรากล้าฝ่าร้าย.........ลมแรง
ฝนกระหน่ำทิ่มแทง................แสบหน้า
หนาวสุดสุดไร้แรง..................แดดดับ
ทีละก้าวแกร่งกล้า.................ฝ่าด้วย ใจทะนง
สิ่งล่อหลงมากล้น.........ตามทาง
กระชับมืออย่าวาง.................อย่าทิ้ง
เศรษฐกิจทุกอย่าง.................ล่มเพราะ ชุ่ยแฮ
ประหยัดประเสริฐกลิ้ง-..........กลับได้ ลุกยืน
คืนความมืดยืดเยื้อ.......ลมฝน
พายุพัดสาดจน.....................สั่นสะท้าน
ถ้าต่างขาดอดทน..................สู้ทุกข์ นั้นนา
ย่อมจะล้มสุดต้าน.................ต่อด้วย ภัยพลัน
กระชับมือให้มั่น...........เถิดมิตร
ใจย่อมจะมีสิทธิ์....................ไม่ท้อ
ใจหลอมรักกอบกิจ................สำเร็จ
ใจอ่อนแอแป้ป้อ....................ย่อมไร้ พลังแรง
แฝงต่อสู้ย่างก้าว..........เท้าไป
อย่าประมาทหนามไหน.........ถี่ถ้วน
ประสานจิตประใจ................ให้มั่น- คงนา
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วน................เลิศด้วย สามัคคี
วันเดือนปีผ่านพ้น........ร้อนหนาว
มือเกาะกุมทุกคราว..............อย่าเว้น
มีความยากมากยาว.............รออยู่ อีกเอย
มือจับมือไต่เต้น...................ต่อสู้ ต่อไป
............................................................................
31 ธันวาคม 2547 22:34 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
ปากกับมือ
ปากตักเตือนเพื่อนพ้อง.....สัจจะ
มือก็ไม่ลดละ..............................นิ่งแท้
ปากพูดเรื่องธรรมะ....................ลดเลิก เลวเฮย
มือก็จับปืนแล้............................ไล่ล้าง สร้างกรรม
ปากกล่าวคำหว่านล้อม.......เชิดชู
มือก็เถือถากถู............................ถล่มล้าง
ปากจะช่วยเอ็นดู........................บอกกล่าว
มือเปรอะเลือดแอบสร้าง.............สิ่งร้าย เหลวไหล
ปากเสียงใสป่าวร้อง..........ชาวโลก
ยังพบมือโสโครก.......................แทรกซ้อน
ปากบอกหยุดสับโขก..................เข่นฆ่า
มือก็สร้างอาวุธป้อน....................แอบค้า สงคราม
เข็ดขามผู้เก่งกล้า..............ปราศรัย
มือกลับขนปืนไป........................ผิดแล้ว
ปากผูกมิตรจูงใจ........................สันติสุข
มือก็ตอกตำแก้ว.........................หว่านไว้ ตามทาง
ปากสร้างคำพูดล้วน...........คำดี
มือกลับส่ายเหมือนผี...................เผ่าร้าย
ขณะปากมากมี............................คัมภีรภาพ
มือก็ทำบาปย้าย..........................ยักเยื้อง เรื่องราว
ปากกล่าวสบถให้...............น่าฟัง
มือทิ่มแทงข้างหลัง......................จ่อจี้
มือกับปากน่าชัง..........................เชิงนัก
จะพบความจริงนี้........................แน่นั้น ที่ใด
............................................................................