18 กรกฎาคม 2547 20:06 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
มือที่น่ากลัว..
มือหลายมือ..ขนอาวุธ..ไม่หยุดยั้ง
มือนั้นยัง..ไม่หยุดยิง..ชิงถิ่นที่
มือจึงเปรอะ..เปื้อนเลือด..ขึ้นทุกที
มือเหล่านี้..คอยจังหวะ..จะทิ่มแทง
มือบางมือ..ขยับ..รับซองให้
มือบางมือ..แสนไว..คนเกลียดแช่ง
มือบางมือ..เข่นฆ่า..พาเลือดแดง
มือร้ายแรง..มือกักตุน..เพื่อตัวเอง
มือบางคน..มีไว้..ใช้เซ็นชื่อ
มือล่าคือ..มือคน..คอยข่มเหง
มือบางคน..ไหว้งาม..ไปตามเพลง
มือคนเก่ง..หนักเบา..เอาทั้งนั้น
มือใครยาว..สาวได้..ช่างร้ายนัก
มือนี้จัก..ซื้อขาย..สิ่งร้ายนั่น
มือบางคน..รอนลิด..คิดฆ่าฟัน
มือบางคน..เหนือชั้น..แสบน่าดู
มือบางคน..คอยใช้..แต่นิ้วชี้
มือเช่นนี้..มือสำรวย..มักสวยหรู
มือเทอดทูน..นั้นหรือ..มือเชิดชู
มืออดสู..มือรื้อ..มือทำลาย
มือที่น่า..กลัวมาก..มือรวมกลุ่ม
มือซุกซุ่ม..ทำสิ่ง..ผิดกฎหมาย
มือเหล่านี้..มักอยู่..อย่างสบาย
มือทำร้าย..หมู่มนุษย์..ไม่หยุดมือ
..................................................
18 กรกฎาคม 2547 00:18 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
บัว
ความเป็นอยู่นี่นี้............ต่างกัน ท่านเอย
ต่างสมองแผกผัน...................เฉกผ้า
ดั่งบัวที่ผ่องพรรณ..................ขอเปรียบ
ต่างแหวกน้ำแหวกหญ้า..........อวดก้าน ดอกใบ
ดอกไสวเมื่อนั่งน้ำ.........นวลรวี
บัวผ่านพ้นนที........................ถิ่นท้อง
เสมือนผู้รอดราคี...................มลพิษ นั้นแฮ
เห็นผิดเห็นถูกต้อง................ด้วยเดชธรรมศีล
บัวตีนติดหล่มตื้น..........กว่าใคร
บ่อเห็นคืนวันไหว..................มืดหล้า
ดั่งผู้ติดตมใจ.......................อบายมุข
ย่อมมอดไหม้ตกม้า..............หมดสิ้นทรัพย์ตน
อันอุบลที่ปริ่มน้ำ..........โผล่ผลุบ
ดอกก็ต้องบานหุบ.................มืดบ้าง
สบดีชั่วกลั้วทุบ.....................ชีวิต
เหมือนหนึ่งรู้ครึ่งข้าง.............กึ่งร้ายกึ่งดี
บัวที่สี่บัวต่ำใต้.............สายชล
เปรียบประหนึ่งผู้คน.............จ่อมน้ำ
มีชีวิตมืดมน........................อาภัพ
ดุจหนึ่งเวรกรรมค้ำ..............กดไว้ ไม่ลอย
อย่าท้อถอยมืดแล้ว......สว่างมี
ประกอบทำนำชีวี..................ห่างร้าย
อย่าอยู่มืดเขลาซี..................เชิญเถิด
ละชั่วทำดีคล้าย....................กับคล้องมงคล
.................................................................
11 กรกฎาคม 2547 22:33 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
แม่ศรีเรือน
ภาพข่าวสาวสมัย....จั๊กจี้ใจเมื่อมองดู
แต่งตัวรั่วไหลหรู....โป๊อวดเนื้อเนินนวลนาง
ใส่เสื้อเหนือสะดือ....ล่อชายลือทุกถิ่นทาง
เอียงอายนั้นหายห่าง....เสื้อผ้าบางใส่ไม่รอ
วันหมุนคุ้นแฟชั่น....แต่งตามกันไม่ย่นย่อ
ทันสมัยไว้เป็นพอ....แบบนอกขอลอกเรียนตาม
ภาพข่าวสาวชี้ชัด....ปลุกกำหนัดปลุกกลกาม
กิเลสเหตุไม่งาม....ยั่วยุลามร้อนตัณหา
นุ่งสั้นประชันเนตร....แก่หนุ่ม แซด ตามมรรคา
เนื้อนูนพูนอกกล้า....ใช้เสื้อผ้าบังครึ่งทรวง
สะโพกโคนโคกขา....เน้นตัดผ่าอย่างใหญ่หลวง
ชวนให้เภทภัยปวง....เป็นผลพวงติดตามมา
วัฒนธรรมไทย....นั้นห่างไกลเหตุตัณหา
ประเพณีดีนานา....ล้วนไม่ซ่าไม่สะใจ
อยากอะไรก็อยากเถิด....อย่าให้เกิดกิเลสใน
ทำลายศักดิ์ศรีไซร้....ให้ห่างไกล แม่ศรีเรือน
กิริยาและวาจา....แม้นงามตาอย่าลืมเลือน
ทำดีดีติดเตือน....เปรียบเสมือนดวงเดือนเพ็ญ
...............................................................................
...............................................................................
11 กรกฎาคม 2547 22:14 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
คู่มือดำเนินชีวิต
พระราชดำรัส....ที่ทรงตรัสสี่ธันวาฯ
ประหยัดพัฒนา....ชาวประชาควรจดจำ
ระวังความเสียหาย....ทั้งหญิงชายอย่าได้ทำ
ช่วยกันเป็นกอบกำ....ใช้ของไทยซื้อของไทย
กู้เงินใช้จำเป็น....เที่ยวกินเล่นจะเกิดภัย
อย่าก่อเกิดหนี้ไซร้....ประหยัดไปทุกเวลา
เป็นคนที่ซื่อสัตย์....มีสมบัติตามอัตตา
ไม่อยู่อย่างหรูหรา....อยู่อย่างพาโค่นล้มลง
เศรษฐกิจแบบพอเพียง....ไม่เอนเอียงยั่งยืนยง
อยู่ได้ดั่งประสงค์....มิเดือดร้อนฟอนไฟใจ
อย่าได้อยู่อย่างอยาก....ก็จะจากวิกฤตไกล
ทำนาแลทำไร่....สระน้ำใหญ่สามไร่มี
นาสวนอย่างละห้า....แบ่งอัตราให้ดีดี
บ้านและอื่นอื่นนี้....เป็นนาไร่สวนผสม
เบ็ดเสร็จสิบห้าไร่....พอกินใช้ในสังคม
ชีวิตมิจ่อมจม....ขยันเสริมเพิ่มความดี
....................................................................
....................................................................
11 กรกฎาคม 2547 18:08 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
เศรษฐกิจ
ท่ามกลางเศรษกิจร้าย.....รุนแรง
ทุกทิศสะท้อนแสง.....เร่าร้อน
ผลอาเพศเศรษฐสำแดง.....ภัยพิษ
เกิดจากการกำหนดต้อน.....กฎกร้าวก่อกรรม
สืบกำเนิดกำหนดให้.....เบียดเบียน
คนมั่งมีเหล่าเซียน.....กลุ่มน้อย
เก็บเกี่ยวกอบโกยเกวียน.....บรรทุก..ทรัพย์พ่อ
กรรมวิธีแช่มช้อย.....ลอบล้อมตีพุง
ชวนนำถุงทรัพย์เข้า.....ธนาคาร
วางเบ็ดวางสะพาน.....ล่อเนื้อ
ตุนต้อนตักอาหาร.....โอชะ
เพียงเพื่อภูตทำเอื้อ.....โอบอ้อมอารี
มีประโยชน์ดอกต้น.....เป็นวัน
เหมือนต่างมีผ้ายันต์.....อย่างแท้
ชนบททรัพย์จึงผัน-.....ผายสู่
ให้เปรตห้องแอร์แปร้.....อวบอ้วนสำราญ
เพดานปิดปรากฏปล้น.....โดยเชิง
เงินงอกเป็นเงิงเงิง.....เงี่ยงโง้ง
ประชาถูกปล้นเปิง.....โดยปอบ
เกิดปั่นป่วนเปรี้ยงโป้ง.....ลูกค้า..สาลวัน..
สถาบันเงินเถื่อนล้ม.....แหลกละลาย
มากเล่ห์มากกลหลาย.....บอกบุ้ย
ถูกตรึงตอกฆ่าตาย.....ตอนจบ
โจรยุคใหม่ดีวุ้ย.....ทราบแล้วระวังตน
..................................................................
หน้าส่วนตัว
603
