9 ตุลาคม 2549 17:39 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ณ.ชายท้องทุ่ง..........กลางสายฝน.........ปลายสวนยางพารา
ริมท้องนา..........ปล่อยแพะเล็มหญ้า.........วัชพืชใบไม้
ท้องทุ่งหญ้า............แพะกินหญ้า...........เถาวัลย์ไม้ใบ
ห่างไม่ไกล..............ใครคนหนึ่ง............ยืนกางร่มเฝ้ามอง
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
9 ตุลาคม 2549 17:30 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
หากการเดินถอยหลังลงคลอง
คือครรลองทางเลือกที่ดีที่สุด
แม้การยึดอำนาจคือประชาธิปไตยแบบสมมุติ
อย่างน้อยที่สุดคือการโค่นล้มระบอบทักษิน
ถึงการปฏิรูปจะเกิดขึ้นโดยกองทัพทหาร
บนเส้นขนานของประชาธิปไตย
ความสมานฉันท์ของคนในชาติจำเป็นรักษาไว้
อาจไม่ใช่ครั้งแรกของการเมืองไทยแต่หวังว่าอาจเป็นครั้งสุดท้าย
22 กันยายน 2549
9 ตุลาคม 2549 17:13 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
เธอเป็นใครวันหนึ่งกับความมหัศจรรย์
ผ่านเข้ามาในชีวิตฉันและก็ผ่านไป
เพียงแค่การเดินทางมาพบพาน
กันเพียงครั้งด้วยความบังเอิญ
ก็เหมือนคนทั่วไปที่เดินทางสวนกัน
หลังจากนั้นก็ลืมเลือนผ่านเลย
ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลยให้ตายเหอะ
แต่ฉันก็ไม่มีปัญญามากไปกว่านี้
ยากไปหรือกับการที่คน คนหนึ่ง
จะรู้จักกับคนอีกคนหนึ่งไว้
ด้วยความรู้สึกดี ด้วยมิตรภาพ
อย่างปลื้มใจ ประทับใจเธอ
แต่ฉันก็สมควรเข้าใจในความจริง
ว่าการไว้ใจใครสักคนหนึ่ง
ใช่ว่าจะเป็นเรื่องง่ายดายนัก
กับคนแปลกหน้าที่เจอกันครั้งแรก
สุดท้ายได้เพียงเสียดาย เสียดาย
ได้แค่หวังว่ามีโอกาศเจอกันอีกครั้ง
หากฟากฟ้าเบื้องบนลิฃิตเอาไว้
บุพเพฯอาจนำทางเรามาเจอกันอีก
แต่ความน่าจะเป็นมันช่างเล็กน้อยเหลือเกิน.ริบหรี่เหลือเกิน.น่าเศร้า
หน้าส่วนตัว
888
Lovers
0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
