23 ตุลาคม 2549 18:05 น.

อัศวิน,จอมยุทธ์ ม้าก้านกล้วยและกระบี่ก้านใบมะพร้าว

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ข้าฯสำเร็จการศึกษา คณะรัฐศาสตร์การปกครองจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
อย่าง สง่าผ่าเผย,หยิ่งผยอง ,ทรนง  อย่างหนึ่งปัญญาชน........
                   ว่าที่ปลัดอำเภอคนใหม่.........
                    อัศวินผู้เกรียงไกร..............
                    นักรบผู้ห้าวหาญ................
                    จอมยุทธ์เหนือเมฆ............

    เดินเข้าสู่สมรภูมิสงคราม..........อย่างอุดมการณ์แรงกล้า
ความรู้สึกหิวในการไล่ล่า.....กระหายชัยชนะต้องการได้มา

     ณ.สนามสอบ.....
กรมการปกครอง  ปลัดอำเภอ(เจ้าหน้าที่ปกครอง3)
กรมข้าราชการพลเรือน    (ภาค  ก.)
ข้าราชการ ก.ท.ม.   เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป3
องค์การบริหารส่วนท้องถิ่น   (ภาค  ก.)
กระทรวงการต่างประเทศ.   เจ้าหน้าที่การฑูต3
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง (เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป)

    คำตอบอยู่ในความว่างเปล่า.....................






     เวลา2 ปีผ่านไป...................
อัศวินผู้ปราบม้าพยศ  ดาบที่แกว่งไกวอยู่ในมือกลับล้าอ่อนและไร้เรี่ยวแรง....
จอมยุทธ์นักรบกระบี่คู่กายบนหลังม้าคึกคะนอง..........
ปราชัย  สมรภูมิสงคราม  สนามแล้ว  สนามเล่า อย่างสิ้นเชิง
กำลังใจเสื่อมถอย..เคล็ดลับวีชากลับค่อยๆเลือนหายไปที่ละนิด
ขาดแรงบันดาลใจ......................................
การเป็นอัศวินเหลือเพียงชื่อ..จอมยุทธ์ไร้กำลังใจที่จะท่องยุทธภพ........
ที่สุดอัศวิน  ก็ปราบม้าพยศไม่อยู่...ดาบข้างกายก็หายไป........
ที่สุดจอมยุทธ์ ก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะปราบม้าคึกคะนอง.และกระบี่คู่กายได้หายไป



     ขณะนี้.........
ม้าก้านกล้วยและกระบี่ก้านใบมะพร้าวน่าจะเหมาะสมที่สุดสำหรับอัศวีน
และจอมยุทธ์ผู้ปราชัยอย่างสิ้นเชิง..........


                   ....................................................................				
23 ตุลาคม 2549 17:30 น.

โครงการวิจัยฝุ่น

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

รถยนต์,รถเมล์,จักรยานยนต์วิ่งขวักไขว่บนท้องถนน
ฝุ่นควันกระจาย  เต็มไปด้วยมลพิษทางอากาศ
ฉันเดินสะพายเป้ย่ำเดินไปบนหนทางบาทวิถี
แต่งกายในชุดสุภาพ ถือเอกสารจำนวนหนึ่งเดินทางโดยสารรถเมล์
สมัครงานสถานที่แล้ว  สถานที่เล่า  บริษัทแล้ว  บริษัทเล่า.............................

                                       คำตอบ.......................................

         เดินไปตามเส้นทางกลางมหานคร..เหนื่อยล้า.และท้อถอย.........
ว่าไปแล้วการเตะฝุ่น   คือ   กิจกรรม,สิ่งที่น่าหฤหรรศ์อย่างหนึ่ง
ความมหัศจรรย์ของฝุ่นที่ไม่มีใครเรียนรู้อย่างถ่องแท้
ไม่ได้สัมผัสถึงแก่นสารอย่างใกล้ชิดและเข้าใจ......
และตามที่ฉันได้ศึกษา ข้อมูลพื้นฐานของฝุ่น..จากอาจารย์สมัยมัธยมฯปลาย
ฝุ่นประกอบด้วยสสาร ที่เต็มไปด้วยอนุภาคนิวตรอน,โปรตรอนและอิเลคตรอน
ซึ่งอนุภาคที่เล็กกว่านั้น  ประกอบด้วย อะตอม หลายๆ อะตอม
           

          ฉันคิดว่า ฉันควรจะทำ โครงการวิจัยฝุ่น
บางทีอาจเจออะไรที่ซับซ้อนกว่านั้น ซึ่งมนุษยชาติไม่เคยค้นพบ
หาก โครงการวิจัยฝุ่น ของฉันสำเร็จ........
ฉันอาจเป็นนักวิทยาศาสตร์โด่งดัง คนใหม่ของโลกก็ได้
แม้ ฉันจะไม่ได้จบมหาวิทยาลัย  มาจากคณะวิทยาศาสตร์โดยตรงก็ตามทีเหอะ


.......ขั้นแรกของการทดลองเตะฝุ่นไปเพื่อดูว่าปฏิกริยาเกิดขึ้นเป็นเช่นไร........				
23 ตุลาคม 2549 17:00 น.

30 รอมาฎอน 1427

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

โอ้  รอมาฎอน
วันนี้คงเป็นวันสุดท้ายแล้วซินะ
พรุ่งนี้ รอมาฎอน คงจะจากเราไปแล้ว
การถือศีล-อด แม้ความหิวกระหายจะ ทรมาน,อดอยาก,ไส้กิ่ว
เรารู้ว่าเป็นบททดสอบของพระองค์

                 พรุ่งนี้ วันรายา อิดิลฟิตรี แล้วซิ
เรานำข้าวสาร,อาหาร บริจาคแก่ ผู้ยากจน,อดอยากเหล่านั้น
                                 บริจาคแก่ บรรดาเด็กกำพร้าทั้งหลาย
                                 บริจาคแก่ ผู้ใฝ่เรียนในหนทางศาสนา
 บริจาคแก่ มัสญิดประจำหมู่บ้าน ซึ่งยังก่อสร้างไม่เสร็จ

                 ฮารีรายอ อิดิลฟิตรี
ตอนเช้า อาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปละหมาดซุนัต อิดิลฟิตรี
ละหมาดเสร็จเราก็จะไปเยี่ยมเยียน ญาติ พี่น้อง ที่กุโบรร์(สุสาน)
ขอพร(ดุอา)แด่ พี่ น้อง มุสลิมที่เสียชีวิตไปแล้ว
หลังจากนั้น  ก็ตระเวณเยี่ยมเยียน ญาติ พี่ น้อง ตามบ้านเรือน
ส่งมือสัมผัสขออภัยซึ่งกันและกัน

                โอ้  รอมาฎอน
เราคงได้เจอกันอีก หากชีวิตฉันถึง รอมาฎอนหน้า
และแน่นอนทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสิทธิ์ของพระองค์				
22 ตุลาคม 2549 17:37 น.

หุบเขาหมอกขาว

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

บ้าน........หมู่บ้านของเรา   อยู่หลังเขา

ณ.ภูเขาปกคลุมด้วยต้นไม้นานาพันธิ์อย่างอุดมสมบูรณ์เขียวขจี

        ยามช้า........

ควันหมอกสีขาว ไอเย็น ล่องลอยปกคลุมทั่งอาณาบริเวณ

คลองลำน้ำ สายธารน้ำไหล ผ่านเทือกเขาแห่งนี้

ถนนเส้นหนึ่ง ตัดผ่านเข้าไปในหมู่บ้าน.....หมู่บ้านของเรา

ลัดเลาะเลียบทิวป่า สวนยางพารา ทุ่งนา และบ้านของผู้คน

วิถี..ชนบท.หมู่บ้าน  ชาวนา,ชาวสวนยาง การดำรงอยู่อย่างมุสลิม


.      .......      สงบ    สะอาด    ธรรมชาติบริสุทธิ์				
22 ตุลาคม 2549 17:23 น.

ศิลปินไม่มีชื่อ

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ข้า คือ ศิลปินไม่มีชื่อ  และ   ไม่มีใครรู้จัก

นุ่งกางเกงยีนส์ขาดหัวเข่า  เสื้อยืดเก่าซีดๆ  รองเท้าผ้าใบเน่าๆผุพัง

ถือกีตาร์ตัวเก่า หากเหนื่อยนักก็สะพายไว้บนบ่า  ย่ำเดินไปบนถนน

สมุดบันทึกเล่มเก่า  ปากกา,ดินสอ  พร้อมสำหรับการจดบันทึกการเดินทาง

แม้ไม่มีจุดหมาย  การเดินทางแค่ร่างกาย และวิญญาณเปล่าๆ

แสวงหาความท้าทาย    ผจญภัยไปในโลกกว้าง......				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ