29 ธันวาคม 2549 17:01 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. ฉันทอดน่อง..ย่างเท้า..อย่างระมัดระวัง
พร่ำย่ำเดิน...ก้าวผ่านสะพานไม้ไผ่....ซึ่งทอดข้ามลำห้วย
แห้งเห็นโคลนดิน....แล้งจนน้ำไม่ไหล.......
สู่ป่ายางพารา..ที่ซ่อนตัวอยู่หลังสวนปาล์มฯลึก...
พ่อแม่ ออกจากบ้าน รุ่งสาง
หลังเสียงอาซานละหมาดซุบฮ์ ครู่ ใหญ่ๆ..
หยิบมีดกรีดยาง และตะเกียง แก๊ซ
ฝ่าความหนาว เย็นยะเยือก ตีห้า กว่าๆ
กลางฤดูหนาว เน็บเสียดแทง เข้าไปในกระดูก...
ป่ายางฯแก่ ชรา ใกล้จะหมดน้ำหล่อเลี้ยงลำต้น
เปลือกยางแห้งซีด เผือด น้ำยางฯไม่ค่อยไหล
คือดินแดนที่คอยประคับประคองครอบครัว...
เป็นเพียงหลักเดียว คอยยึดเกาะไว้เป็นค่าใช้จ่าย
หลังจากการล้ม..สงเคราะห์สวนยางฯชรา ผืนเล็กๆ
เพียงไม่กี่ไร่ ผืนสุดท้าย..คืบคลานสู่ความตาย...
เพื่อปลูกกล้ายางฯทดแทนขึ้นมาใหม่......
ฉันในชุด กางเกงยีนส์ขาดวิ่นติดขี้ยาง
เสื้อยืดเก่า คร่ำ..เกือก ยูเนี่ยน คู่เดิม.........
ตามไปช่วย พ่อ แม่ อีกแรง.....
กรีด เก็บ น้ำยางพารา สดๆ
เอาไปขาย หยาดเหงื่อ แลก หยดน้ำยาง แลก เงิน
ควานหา ดิ้นรน กระเสือกกระสน สูบเลือด,กรีดเนื้อ..ผู้มีพระคุณ...
แต่ ต้นยางพารา กลับยืน ทรนง.....
หล่อเลี้ยงผู้คน..อย่างไม่สะทกสะท้าน หวั่นไหว....
25 ธันวาคม 2549
.
25 ธันวาคม 2549 19:53 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. ควันไฟ คือ ผลของปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นจากการลุกไหม้
ระหว่างการทำปฏิกิริยาของไฟและเชื้อเพลิง
ทิ้งไว้เพียง.ถ่านและซากปรัก...ที่ไม่มีใครต้องการ
ความโกรธแค้นอันใดเล่านำไปสู่การผลาญเผา
ประชาธิปไตย คือ การวางเพลิงภูมิลำเนา
หรือความถูกต้อง คือ กลุ่มอำนาจเก่า
โรงเรียนใช่ไหม คือ ที่ระบายสู่หายนะ
รางวัลแห่งความสะใจคือหยดน้ำตาของเด็กนักเรียนและครู อาจารย์
ซากถ่านปรักหักพัง โรงเรียนเป็นสุสานแห่งการศึกษา
หากการเคลื่อนไหวของคลื่นใต้น้ำนำไปสู่รอยแตกแยกของแผ่นดิน
เกิดคลื่นยักษ์ทางการเมืองและประเทศไทยมิรู้จักจบสิ้น
ประชาชนสะทกสะท้านธรณีพิบัติ แผ่นดินไหว
และการก่อกำเนิดทางทิศ เหนือ,กลาง,ตะวันออกเฉียงเหนือ
คือแหล่งใหม่ภูเขาไฟ
ขณะที่ปล่องภูเขาไฟตรงชายแดนภาคใต้ฝั่งตะวันออก
กำลังคุ ลาวา ประทุเป็น รายวัน
ปาฏิหารย์เท่านั้นหรือ จะหยุดการระเบิดของภูเขาไฟได้
ไม่มีใครรู้เหตุธรรมชาติ ว่าอะไรจะต้องเกิดเมื่อไหร่
สิ่งประเสริฐเราอยากเห็นการกำเนิดของสันติภาพและสันติสุข
ชะตากรรมประเทศไทยกับการเคลื่อนไหวของเปลือกโลก
ภัยพิบัติสึนามิสองปีผ่าน,ภาคเหนือ ภาคกลางอุทกภัยเมื่อไม่นาน
ภัยหนาวกำลังมากับอากาศ,เชียงใหม่ แผ่นดินไหว,
อีสานแห้งแล้งแผ่นดินทุรกันดาร
ใต้ฝั่งอ่าวไทยกำลังประสบคลื่นลมใหญ่
ขณะอุณหภูมิการเมืองร้อนระอุ
การคุ้ยเขี่ยกองขยะเน่าเหม็น ผลงานของรัฐบาลชุดเก่า
การทำความสะอาดเบื้องหน้า แห่งผลงานเทวดา
ทว่าเบื้องหลัง มีแต่ซากศพหมา
รัฐบาลคนแก่ กำลังงกๆเงิ่นๆแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า
ร่วมกับคณะมนตรีความมั่นคงฯพยายามเยียวยา
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ,สมาชิกสมัชชาแห่งชาติ
แบกหามศรัทธา คือ รัฐธรรมนูญประชาธิปไตย
ท่ามกลางความหวังและเสียงพร่ำบ่นของประชาชน
เมื่อไหร่หนอ? จะผ่านพ้นไป? สู่ความหวังใหม่?
21 ธันวาคม 2549
.
25 ธันวาคม 2549 19:16 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. ปล่อยเม็ดทรายเล็กๆอย่างฉันกลับคืนสู่ทะเลลึกแห่งมหาสมุทรเถิด
อ้อมแขนที่อ้าต้อนรับฉันกลับคืนสู่อาณาจักรยิ่งใหญ่
อย่าได้อาลัย และรำลึกถึงฉันเลย
ฉันไม่ได้ไปไหน พ่อแม่ พี่น้องฉัน ญาติ สหายฉัน
ฉันยังสถิตย์อยู่ในหัวใจของทุกๆคน
มองเกรียวคลื่นทะเลอันดามัน ซิ ในห้วงลึกฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น
คิดเสียว่าเราเปรียบประหนึ่งเม็ดทรายบนชายหาด
ที่ยังได้หายใจมองท้องทะเลกว้าง
แสวงหาปัจจัยกลางแวดล้อมของภูมิทัศน์และบรรยากาศ
เพียงชั่วขณะหนึ่ง.............
ก็มีวันหนึ่งที่เม็ดทรายอย่างเรา ต้องโดนคลื่นสาดโถม
หวนเม็ดทรายบนชายฝั่ง กลับสู่ก้นท้องทะเล
และหวนเม็ดทรายใต้ทะเลลึก ขึ้นเกยหาด
ทำความสะอาดลาดผืนทรายผืนใหม่
เม็ดทรายจำนวนใหม่ ทะเล,ธรรมชาติและวัฏจักร
อย่าร้องไห้ถึงฉันเลย เม็ดทรายที่ยังอยู่บนชายหาด เอ๋ย
หากเม็ดทรายที่เหลือเป็นหนึ่งในพี่ น้อง พ่อ แม่ ญาติ สหายฉัน
ฉันคงดีใจ ดำเนินต่อไปเถิด ! โอ้ เม็ดทรายริมชายหาด
ความปรารถนาแห่งธรรมชาติ คงมีเหตุผลว่าทำไม และเพราะอะไร
หากเจ้าไม่ใจร้ายเกินไปนัก
เจ้าจงสวดมนต์วิงวอนตามแต่ศาสนาเจ้าศรัทธาเถิด
เม็ดทรายใต้ทะเลลึกคงได้อานิสงฆ์ทั่วกัน.....
อาเมน.....สาธุ.....อามีน........
23 ธันวาคม 2549
.
25 ธันวาคม 2549 18:48 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. ความล้มเหลวในการเข้าใจภาพที่แท้จริงแห่งปัญหา
ของรัฐบาลทักษิณที่มีต่อการแก้ปัญหาชายแดนภาคใต้
โดยเฉพาะการปฏิเสธแนวทางสันติวิธี
ในการยุติปัญหาความรุนแรงในพื้นที่
จนนำไปสู่การเพิ่มขยายความรุนแรงมากขึ้น
เหตุรุนแรงที่มีเงื่อนไขผูกมัดด้วยปัญหาความไม่เป็นธรรม
หรือปัญหารัฐบาลที่แล้วก่อไว้ อย่างกรณี ตากใบ,กรือเซะ ฯลฯ
การใช้มาตรการความรุนแรงเพื่อปราบปรามความขัดแย้งทางการเมือง
ในจังหวัดชายแดนภาคใต้ มิใช่ทางเลือกที่ชาญฉลาด
ความจริงผู้ที่เป็นเหยื่อคือ สังคมสามจังหวัด
ซึ่งถูกดึงเข้าไปผูกมัดกับความรุนแรงทางการเมือง
จนนำไปสู่การสังเวยชีวิตมากกว่า 1817 ชีวิต
อาจเหมือนเป็นการซ้ำเติมแผลเรื้อรังที่มีอยู่เดิมแต่ก่อนเก่า
อุดมการณ์เชื้อโรคกำลังซ่างซา,ขบวนการกำลังล่มสลายอย่างช้าๆ
แต่กลับโดนจุดชนวนขึ้นมาใหม่ บนปัญหาที่สะสม,หมักหมมมานับร้อยปี
ปัจจัยปัญหาที่แท้จริงคือความข่มขืนทางประวัติศาสตร์
การเอารัดเอาเปรียบต่อชาวไทยมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้
ที่รัฐพยายามผสมผสานกลืน วัฒนธรรม,ขนบ,ธรรมเนียม,ประเพณี,
ชาติพันธ์และศาสนา ปนเปเข้าด้วยกัน
ระบบผสมผสานนี่แหละ คือต้นเหตุที่ฝังลึกในจิตใจของสังคม
ไทยมุสลิมตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
จากกรณีเหตุการณ์ปล้นปืน กองพันพัฒนาที่4 กองทัพภาค4
ฐาน เจาะไอร้อง,นราธิวาส เมื่อ 4 มกราคม 2547
เสมือนการจุดประกายความหวังอุดมการณครั้งใหม่ให้ลุกโชติช่วง
ยิ่งมีเหตุความไม่สงบมากขึ้น ไม่ว่าเป็นการสังหาร,วางเพลิง,และวางระเบิด
ด้วยยุทธวิธีสงครามกองโจร ยิ่งรุกคืบก่อการร้ายอย่างฮึกเหิม
พอสะท้อนให้เห็นถึงการตอบโต้อย่างเป็นระบบ
คำประกาศที่ชัดเจนปฏิเสธ ไม่ญาติดีแบบสิ้นเชิง
แม้ไม่มีการประกาศตัวอย่างเป็นทางการ
ขณะเดียวกันกลับมีช่องโหว่สำคัญที่แนวร่วมขบวนการฯ
สามารถแฝงตัวบ่อนเซาะตามหมู่บ้าน แทรกซึมแนวคิด
ค่อยๆทำความสะอาด ล้างวิจารณญาณ
พยายามฝังชิฟเข้าสมอง เสื่อมถอยความเชื่อมั่นต่อรัฐ
ยุทธวิธีปลุกระดมมวลชนลุกขึ้นมางัดข้อ ประท้วง
ขับไล่เจ้าหน้าที่รัฐออกจากพื้นที่
บทบาทของเด็ก,ผู้หญิงและคนชรา โดยยกให้เป็นแนวหน้ากันชน
พยายามก่อหวอด กำแพงมนุษย์ รวมตัวกันขัดขวางเจ้าหน้าที่รัฐ
ไม่ให้ปฏิบัติหน้าที่
สถานที่เกิดเหตุล้วนเป็นพื้นที่ สีแดงจัด ซึ่งมีแนวร่วมหนาแน่นทั้งสิ้น
แน่นอนไม่แตกต่างในแต่ละครั้ง ด้วยการเลือกพื้นที่ก่อเหตุ
การชุมนุมของชาวบ้านที่เกิดขึ้นคือผลพวงจากการปลุกระดมชาวบ้าน
ให้ออกมาเคลื่อนไหว และอาศัยเหตุการณ์ความไม่สงบแต่ละครั้ง
เป็นข้ออ้างในการระดมชาวบ้านเพื่อกดดันเจ้าหน้าที่รัฐ
ในพื้นที่ต่างๆเพียงไม่กี่อำเภอ
และอ้างจากเหตุนั้นเพื่อยั่วยุให้ใช้ความรุนแรงตอบโต้กับประชาชน
โดยเจ้าหน้าที่รัฐตกเป็นเป้าหมาย
เพื่อสร้างความแตกหักโศกนาฏกรรม,สงครามกลางเมือง
การระมัดระวังของฝ่ายความมั่นคงป้องกันไม่ให้ตกหลุมพลางการยั่วยุ
ท้าทาย เป็นสิ่งสำคัญที่สุด
การฟื้น ศอ.บต และแนวทางสมานฉันท์ เชื่อเถิดว่าจะเป็นกุญแจสำคัญ
ในการยุติปัญหาความขัดแย้ง โดยใช้สันติวิธี เข้าแก้ไขปัญหา
ความตั้งใจจริงเป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่ดี การลดเงื่อนไขเชิงโครงสร้าง
ซึ่งจะส่งผลในระยะยาวแม้ไม่อาจแก้ปัญหาและยุติความรุนแรงรายวันลงทันที
สิ่งที่จำเป็นต้องสร้างคือความเข้าใจระหว่างรัฐกับประชาชน
โดยเฉพาะกลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับการใช้ความรุนแรง
เพื่อให้แยกตัวออกจากกลุ่มขบวนการฯ
ซื้อศรัทธา สร้างความเชื่อมั่นจากประชาชนด้วยความจริงใจ
การร่วมมือร่วมใจกันกำหราบ อย่าให้พวกมันแสดงอิทธิฤทธิ์
ฉันเชื่อจากก้นบึ้งลึกๆของหัวใจประชาชนจังหวัดชายแดนภาคใต้
ผู้คนในพื้นที่ส่วนใหญ่คงไม่มีใครอยากโดนแบ่งแยก
ทุกคนยังอยากจะเป็นไทยโดยไม่แบ่งแยก
ร้องเพลงชาติ ทำความเคารพธงชาติไทย
และสดุดีพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ พระองค์ทรงอยู่ในจิตใจผองไทย
ไม่ว่าใคร หรือ ศาสนาใด
ความหวังเราไม่สามารถยุติได้ ใช่ไหม?
17 ธันวาคม 2549
.
25 ธันวาคม 2549 17:25 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. ฉันเป็น หญิงชรา สันโดษ
อาศัยอยู่บ้านไม้เก่าๆ อย่างเดียวดาย
หากการหายใจเฮือกสุดท้าย คือความสุข
และที่สุดของชีวิต คือการกลับคืนสู่พระองค์
ลูกชายคนสุดท้องและครอบครัว
ร้องเรียกอยู่ด้วยกัน
หากคิดว่านั่นคือสวรรค์ แต่ฉันปฏิเสธ
นรกต่างหากเล่า กำลังเรียกหา
ฉันไปอยู่ด้วยเด็ดขาด
ฉันขออยู่คนเดียวบั้นปลายชีวิตชรา
ลูกสะใภ้ปากจัดเช่นนั้น ฉันขออยู่ห่าง
ลูกสะใภ้ปากหมาเช่นนั้น ฉันขอถากถาง
ลูกสะใภ้ จุกจิก,ตระหนี่ ฉันขอปฏิเสธทันควัน
ลูกสะใภ้หน้าไหว้หลังหลอก ฉันขี้เกียจโดนตะคอก
ฉันขี้เกียจกินข้าวในกะลา
ฉันขี้เกียจโดนตะเพิดอย่างหมา
ฉันขี้เกียจทรมานด้วยวัยชรา
ฉันขี้เกียจฟังเสียง เอะอะ รำคาญ นินทา
ฉันขอตายกับเรือนไม้ บ้านเก่าของฉัน
ฉันจะไอ,จาม กลางดึก ไม่เอะอะ รำคาญ แม้ส่งเสียง
ไม่สร้างความหงุดหงิดให้ใคร
ฉันจะหุงข้าว ต้มผักหญ้า เก็บใบไม้ จิ้มน้ำพริกกิน
เพื่อลมหายใจเฮือกต่อไป
จนกว่าเฮือกสุดท้าย สู่พระองค์ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮ์
20 ธันวาคม 2549
.
หน้าส่วนตัว
987
Lovers
0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
