ภาพของหญิงชราที่ฉันเห็นในวันนี้ ดูราวกับต้นไม้ที่แห้งโกร๋น ใบหลุดร่วง ยืนสงบเงียบและพยายามต่อสู้กับความโหดร้ายของธรรมชาติอย่างอ่อนล้า ไร้วี่แววของความสดชื่นโดยสิ้นเชิง
มือน้อยๆที่เหี่ยวย่นของยายเฒ่า แห้งกร้านคล้ายผืนดินที่แตกระแหงเพราะขาดความชุ่มชื่น ค่อยๆ บรรจงทำงานของตนเองไปอย่างแผ่วเบาและไม่รีบร้อนนัก เหมือนจะย้ำกับตัวเองว่า เวลามันก็คืบคลานไปอย่างอ้อยอิ่ง ยังมีเวลาอีกยาวนานนักสำหรับการรอคอยการกลับมาของใครบางคน
ใครบางคนที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจ ขอเพียงสักครั้งที่จะได้กลับมาพบกันก่อนที่ยายเฒ่าจะหมดแรงแม้จะหายใจเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด
ใครบางคนที่อย
หน้าส่วนตัว
1623
1
0
