รวี นิชา

ฉันรู้..
สิ่งที่ฉันคิด คงไม่ได้ถูกต้องไปทั้งหมด และคำว่า ฉันไม่แฟร์ขนาดนั้น 
ก็ไม่ยุติธรรมกับความรักเลยสักนิด
สาเหตุที่ทำให้ รักแท้ กลายเป็นเพียงแค่คำ ๆ  หนึ่ง  
ที่เหมือนจะมีอยู่แค่ในนิยาย  มันก็เป็นเพราะการที่ฉันไม่กล้า
ที่จะให้ใจใครโดยไม่หวังถึงสิ่งใดตอบแทนจริง ๆ  สักทีนั่นแหละ
แต่หากจะถามว่าผิดมากไหม ในการที่คนหนึ่งคนจะรู้สึกหรือมีมุมมองต่อความรัก
เหมือนเป็นเพียงแค่เกมแห่งการต่อรองแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่าง
สำหรับตัวฉันเอง มันก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก เพราะลึก ๆ  แล้ว  
ด้วยเหตุผลของการกระทำทั้งหลายทั้งปวง นั่นก็เป็นเพราะว่าเราต่างก็รักตัวเองทั้งนั้น
ต่อให้บางช่วงขณะในชีวิตเรา อาจจะเคยบอกว่ารักใครบางคนมาก
และมากยิ่งกว่าที่เรารักตัวเราเอง  แต่จริง ๆ  แล้วมันก็ไม่ใช่
เหตุผลของมันก็คือ  เพราะเรารักตัวเอง เราจึงรักเขา  
เร า รู้ ว่ า อ ะ ไ ร ที่ จ ะ ทำ ใ ห้ เ ร า มี ค ว า ม สุ ข  เราก็จะทำอย่างนั้น
คงไม่มีใครรักใครทั้ง ๆ  ที่มันจะทำให้ตัวเองต้องเจ็บปวดหรอก
ยกเว้นแค่ว่า บางคนอาจจะยอมเสียน้ำตาเป็นถัง 
เพื่อแลกกับการได้มีใครสักคนวนเวียนอยู่ในชีวิต...  
เ พ ร า ะ ก า ร เ สี ย เ ข า ไ ป ..  มั น เ สี ย ใ จ ม า ก ก ว่ า
ตราบใดที่ไม่ว่าเราจะทำอะไรเพื่อใคร ให้อะไรเพื่อใคร เราต่างก็ต้องหวัง
ว่าสิ่งที่เราอยากจะเห็น หรือสิ่งที่เราอยากให้มันเป็น มันควรจะเป็นอย่างไร
นั่นก็หมายความว่า เราไม่ได้อยากจะเป็นผู้ให้แค่เพียงฝ่ายเดียว
ฉันไม่ถือว่ามันเป็นเรื่องแปลกอะไรเลย
เพราะในขณะที่เรากดเล็บจิกเนื้อตัวเองแล้วยังเจ็บ
โดยที่ไม่ได้มีใครมารู้สึกเจ็บไปกับเรา  นั่นก็น่าคิดว่า... 
ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความทุกข์  เราต่างก็ต้องคิดถึงตัวเองก่อน.. 
จ ริ ง ไ ห ม...
เพราะฉะนั้น ก่อนที่เธอจะบอกว่ารักใคร หรือทุ่มเทอะไรเพื่อใคร
โดยไม่หวังถึงสิ่งตอบแทนใด ๆ  
กล้าบอกและกล้าสัญญากับตัวเองก่อนไหม..
ว่าถ้าใครคนนั้นไม่มีความรัก  ไม่ได้มีเยื่อใยใด ๆ ตอบแทนกลับมา
เ ธ อ จ ะ ไ ม่ เ สี ย ใ จ..
อย่าหลอกและอย่าโกหกตัวเองว่า เธอพร้อมจะเป็นผู้ให้
ทั้ ง  ๆ  ที่ ห ย ด น้ำ..  มั น ล้ น ป ริ่ ม อ ยู่ ต ร ง ป ล า ย ด ว ง ต า
....................................................
ความรักเกือบฆ่าฉันตาย : มาบุชี่