ความอิสระของหัวใจ

เสี้ยว

เคยได้ยินมาว่าความรักนั้นคือสิ่งที่สวยงาม
ไม่ว่าความรักนั้นจะเป็นสิ่งที่เป็นสุขหรือเป็นทุกข์
ความรักก็ยังคงเป็นประสบการณ์ล้ำค่าที่หัวใจควรจะเรียนรู้
ความรักจึงควรได้รับการต้อนรับอย่างยินดี
แล้วทำไมความรักจะต้องโดนรังเกียจ 
ทำไมความรักจะต้องเป็นเป้าหมายของอคติและความหมั่นไส้
มันผิดมากนักหรือกับการที่เราจะรักใครสักคน
มันผิดมากนักหรือกับการทำตามสิ่งที่หัวใจอยากจะทำ
โดยไม่ได้ผิดทำนองคลองธรรม หรือไปแย่งแฟนชาวบ้านเขามา
ทำไมการรักใครชอบใครสักคนทำให้ต้องถูกนินทาว่ากล่าว
โดนหมั่นไส้ โดนตั้งแง่ โดนกล่าวหาว่ามารยามารหญิง
แล้วทำไมความรักของผู้หญิงคนหนึ่งจะต้องถูกกักขัง ถูกกีดกัน
ถูกจองจำให้ต้องอยู่แต่เพียงภายใน จะต้องไม่แสดงออกให้ใครเห็น
ผู้หญิงทำได้แค่การแอบรักเท่านั้นหรือ 
หรือจริงๆแล้วความรักนั้นไม่ได้จรรโลงโลก ไม่ได้ทำให้ทุกสิ่งสวยงาม
ความรักก่อให้เกิดแต่เพียงความเกลียดชัง ความริษยา ความเครียด
เป็นอย่างนั้นจริงๆหรือ
***************************************
การที่เราไปชอบไปรักใครเข้าสักคนหนึ่ง
ทำไมถึงต้องโดนนินทา โดยเสียดสี 
การได้เห็นหน้าคนที่เรารักกลายเป็นความอึดอัด
ไม่กล้ามองหน้า ไม่กล้าสบตา เพราะกลัวจะโดนนินทา
ทำไมความรักนำมาซึ่งความไร้อิสระ
อิสรภาพของหัวใจที่จะทำสิ่งที่ต้องการนั้น ได้ถูกพรากเอาไปเสียแล้ว
ความรักยังเป็นสิ่งที่ดีอยู่หรือ
ความรักที่เราเก็บอยู่ข้างใน มันสมบูรณ์แล้วกระนั้นหรือ
เราไม่ได้ต้องการให้คนที่เรารักได้รับรู้เลยหรือ
หัวใจเราจริงๆต้องการอย่างนั้นหรือ
แต่ความรักที่บอกไม่ได้ เพราะกังวลสายตาคนรอบข้าง
มันสมเหตุสมผลหรือเปล่า
*****************************
เสื้อหนาวของพี่ชายที่ถอดคลุมไหล่น้องสาวคนนี้
มันไม่ได้เต็มไปด้วยความปรารถนาดีหรอกหรือ
หัวใจน้องสาวคนนี้อบอุ่นยิ่งนัก แม้ว่าพี่ชายจะไม่ได้คิดอะไรเลย
แต่แล้วก็เหมือนกับโดนผลักตกเหว
ด้วยคำพูดอะไรสักอย่างของใครสักคน
การรับความปรารถนาดีนั้น มันผิดด้วยหรือ
แม้แต่การคิดไปเองอยู่คนเดียว
ตีความเอง เข้าข้างตัวเองไปเองเงียบๆ
ก็ต้องถูกตั้งข้อรังเกียจด้วยหรือ
สังคมนี้มีพื้นที่สำหรับหัวใจอิสระได้โบยบินหรือไม่
****************************
อยากให้หัวใจลอยไป...ลอยไป ยังดินแดนที่ไกลโพ้น 
ที่ที่ความคิดจะโผผิน ที่ที่ความรักโบกบินตาม ที่ที่ความงดงามจะพาใจล่องลอยเสรี ผ่านภูผาข้ามท้องนทีที่อ่อนโยน.....ที่ที่ความท้อจะจางหาย ที่ที่ความทุกข์จะกลับกลาย ที่ที่มีไฟพร่างพราว ส่องสกาวตามแสงดาวพริบพราย และความฝันที่มอดมลาย จะหวนคืน....จะกลับมา....				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน